Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/6676 · K. 2018/1369

11. Ceza Dairesi         2016/6676 E.  ,  2018/1369 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beraat 1)Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 2)Sanıklar hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; ... Dünya Çiçek Dek. ve Peyz. Org. İth. İhr. Tic. Aş. temsilcileri olan sanıkların, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması; sanıkların suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları; sanıklardan ...’ün savunmasında, komşusu olan ... isimli kişinin kimliğini kullanarak bahsi geçen eylemi gerçekleştirmiş olabileceğini, sanıklardan ...’nun savunmasında ise, ... ve... isimli kişilerin şirket işleriyle uğraştıklarını söylemeleri; davanın dayanağını oluşturan 28.09.2010 tarih ve VDENR-2010-1579/26 sayılı vergi tekniği raporunda, şirketin bilinen adreslerinde olmadığının, sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğunun belirtilmesi; dosya içerisinde suça konu faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında; 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; ... ve ...’in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile sanıkların savunmaları doğrultusunda tanık olarak beyanlarına başvurulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.