Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/6781 · K. 2019/19491

9. Hukuk Dairesi         2016/6781 E.  ,  2019/19491 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene ait işyerinde, Nisan 2007- Kasım 2012 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, ağır vasıta şoförü olarak görev yatığını, çalışma döneminin son yılında inşaat işçisi olarak da çalıştırıldığını, haftanın 7 günü 08:00-21:00 saatleri arasında çalıştırıldığını, yıllık ücretli izinilerini kullanmadığını, dini bayram günlerinde ikişer gün izin kullandığını, bunun dışındaki tüm resmi tatil ve genel tatil günlerinde ise çalıştığını, son aylık ücretinin 1.300,00 TL. olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, davacı işçinin, sigorta primlerinin eksik nedeniyle haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalılar vekili, davacı işçinin davalı işverene ait işyerinde 12/06/2008-07/11/2012 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, davacı işçinin işyerinde çalışan bir başka işçi ile fiziki müdahaleye varan bir tartışma yaşandığını, bu nedenle her iki işçiden savunma istendiğini, ancak davacı işçinin savunma vermediği gibi 31/10/2012- 07/11/2012 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işyerine gelmediğini bu nedenle de 4857 sayılı Kanun m. 25/II kapsamında haklı nedenle işten çıkartıldığını, davacı işçinin iddia edildiği gibi fazla çalışma yapmasının söz konusu olmadığını, fazla çalışma yapıldığında karşılığı ücretlerin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, ücret alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin söz konusu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçi fazla mesai ücret alacağı talep etmiş mahkemece bilirkişi raporunda günde 7.6 saat fazla mesai yapıldığı yönündeki hesaba göre takdiri indirim de yapılmak suretiyle istekle ilgili karar verilmiştir. Davacı tanıkları gündelik çalışma saatlerini 08.00-23.00, 24.00 saatleri arasında olmak üzere insan takatine uymayacak şekilde açıklamışlar, davalı tanıkları ise mesai bitiş saatlerini 17.00-18.00 saatleri gibi olduğunu bildirmiştir. Bilirkişi raporunda davacı tanıklarının anlatımları dikkate alınarak günlük 7.6 saat fazla mesai yapıldığı yönünde hesaplama yapılmış ancak bu durum da hayatın olağan akışına aykırı olduğu vurgusu da yapılmıştır. İtiraz üzerine alınan 18.09.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda günde 3 saat fazla mesai yapıldığı kabulüne göre hesaplama yapılmış olup bu durum davacının unvanı ile iş yerinin özelliği her iki taraf tanıklarının ortak anlatımlarına daha uygundur. Mahkemece sözü edilen ek rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak karineye dayalı makul indirim de düşünülerek bir karar verilmelidir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.