Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/6869 · K. 2019/4501

22. Hukuk Dairesi         2016/6869 E.  ,  2019/4501 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar... Turizm. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde aşçı başı olarak en son 2.900,00 TL ücret ile çalıştığını, iş aktine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekilleri davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davalıların davacının talep ettiği alacaklardan hangi oranda sorumlu olacakları itilaflıdır. 4857 sayılı yasanın 6. maddesinde “ İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır....” hükmüne yer verilmiştir . Bu hükümde belirtilen iki yıllık süre hak düşürücü süredir ve hakim tarafından re’sen dikkate alınması gereklidir. Kıdem tazminatına ilişkin taleplerde ise uygulanmasına devam olunan 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinde devreden iş verenin sorumluluğu açısından her hangi bir hak düşürücü süre ön görülmediğinden , 4857 sayılı yasanın 6. maddesinde belirlenen hak düşürücü süre kıdem tazminatına yönelik talep yönünden geçerli olmayacaktır. Somut olayda; davacı ,12.08.2009 -14.09.2010 tarih aralığında davalılardan ... ... İth.. İhr. San. ve Tic. Ltd Şti. iş yerinde çalıştığı ve daha sonra dosya kapsamından aralarında iş yeri devri olduğu anlaşılan davalı ... Turizm ... ... San. Ve Tic. Ltd.Şti iş vereninde çalışmaya başladığı, iş aktinin ise 28.02.2013 tarihinde sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 4857 sayılı yasanın 6. maddesine göre devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan olan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından hak düşürücü süre olan iki yıllık süre 14.09.2012 tarihinde dolmuş olup bu alacaklar bakımından davalı ... ... İth.. İhr. San. ve Tic. Ltd Şti.'nin sorumluluğuna hükmedilemeyecektir. Mahkemece bahsi geçen hak düşürücü süre resen gözetilmeden yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.