Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2016/7 · K. 2016/2733

23. Hukuk Dairesi         2016/7 E.  ,  2016/2733 K. "İçtihat Metni" Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacılar vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre yapılması gereken sekiz adet villanın yapıldığını, davalı arsa sahiplerinin davacıya ait olması kararlaştırılan villaları sattıklarını, sözleşme adi yazılı olduğundan geçersiz olmakla tapu iptal ve tescil talep edilemeyeceğini ileri sürerek, inşaata yapılan harcamaların tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, davacıya ait olan bağımsız bölümlerin davacı tarafından satıldığını, inşaatın halen eksik olup, oturma ruhsatının alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamından, sözleşmede davacıya ait olacağı kararlaştırılan üç adet bağımsız bölümün onun talimatıyla üçüncü kişilere devredildiği, böylece sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin TMK.'nun 2. maddesine aykırı olduğu, davacının geçerli olan sözleşmeye dayanarak inşaat bedelini isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2) Davacılardan İ.. B.. ile davalılar arasında adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 22.11.2005 ve 18.04.2008 günlü ek sözleşmeler imzalanmış, buna göre inşa edilecek 8 adet villadan 4,5,6 ve 9 numaralı olanların arsa sahibine anahtar teslimi şeklinde teslim edileceği; diğer 3,7,8 ve 10 numaralı villaların ise yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamındaki belge ve bilgilerden, yükleniciye ait olacağı kararlaştırılan 7, 8 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin, onun talimatı ile üçüncü kişilere devredildiği ve tapu kayıtlarında halen üçüncü kişiler adına kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda, haricen yapılan sözleşme, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi geçerli bir sözleşmedir. Bununla birlikte, yükleniciye isabet eden 3 numaralı bağımsız bölümün ise, arsa sahiplerince satıldığı kendi beyanlarıyla sabit olmakla beraber, davalı arsa sahipleri, bu bölümün satış bedelini eksik işlerin tamamlanması için kullandıklarını savunmuşlardır. Davacı yüklenici,eldeki davada, ıslah işlemi ile, tercihini kendisine isabet eden bağımsız bölümlerin tapu iptal ve adına tescili değil, bağımsız bölümlerin bedelinin tahsili yönünde kullanmıştır. O nedenle, bu iddianın incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Bu durumda, mahkemece, 3 numaralı bağımsız bölümün rayiç değerinin belirlenerek, davalı arsa sahiplerinin yukarıda açıklanan savunmasının üzerinde durularak, bu hususun kanıtlanması halinde, ıspat edilen eksik işlerin giderilme bedeli ile halen varsa mevcut eksik işlerin bedeli hesap ettirilip, yüklenicinin sözleşme gereğince yapı kullanma izni alma borcu bulunduğundan, yapı kullanma izni için gereken vergi, SGK primi, ruhsat harçları vb tüm masraflar tespit edilip, ayrıca, taraflar arasındaki ek sözleşmeler gereğince arsa sahiplerinin alacağının olup olmadığı da saptanarak, sonuç olarak arsa sahiplerinin tüm alacaklarına nazaran, davacıların varsa alacaklarının tahsiline karar verilmelidir. İzah edilen nedenlerle, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.