Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/7064 · K. 2018/1153

11. Hukuk Dairesi         2016/7064 E.  ,  2018/1153 K. "İçtihat Metni" .... Taraflar arasında görülen davada.... verilen 16/02/2016 tarih ve 2014/1369-2016/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında “iş ve işyerleri devir sözleşmesi” ile “yemek hizmetleri sözleşmesi” imzalandığını ve devir sözleşmesi ile davalının bünyesindeki yemek hizmetleri personeli ile işyerinin müvekkiline devredildiğini, devir sözleşmesinin 3/7. maddesi uyarınca devralınan işçilerin iş akitlerinin sona ermesi, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmaları halinde risklerini teminat altına almak için 581.000,00 TL tutarında kesin banka teminat mektubunun davalıya verildiğini, sözleşme koşulları gerçekleşmediği halde davalının teminat mektubunu tazmin etmek için girişimde bulunduğunu, bunun üzerine müvekkilinin talebi doğrultusunda.... Mahkemesi’nin 2014/237 D.İş sayılı dosyasında teminat mektubunun paraya çevrilmesi için ihtiyati tedbir kararı verildiğini, teminatın paraya çevrilmesi koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek teminat mektubunun paraya çevrilmesi işlemine konu herhangi bir borç olmadığının tespitine ve teminat mektubunun kesin olarak iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; dava konusu teminat mektubunun taraflar arasında yapılan “iş ve işyerleri devir sözleşmesi” nedeniyle verildiğini, davacıya devredilen 99 personelin devir tarihindeki hesaplamalara göre özlük haklarının 581.094,25 TL olarak hesaplandığını ve bu miktarda teminat mektubu verildiğini, davacının devredilen işçilerden bir çoğunu işten çıkardığını, bu işçilerin çoğunun işçilik alacakları için müvekkili aleyhine dava açtığını, bu nedenle müvekkili yönünden riskin devam ettiğini, teminat mektubunun süreli olması ve süresinin 15.01.2015 tarihinde dolacak olması nedeniyle paraya çevrilme talebinde bulunulmasının zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu teminat mektubunun taraflar arasında imzalanan devir sözleşmesinin 3/7 maddesine göre devredilen işçilerin işçilik alacaklarının teminatı olarak verildiği, devralınan personel tarafından özlük hakları ile ilgili tazminat taleplerinin kesinlik kazanmasından sonra davacının borçluluk durumunun kesin olarak belirlenebileceği, bu aşamada dava tarihi itibariyle davacı şirketin dava konusu teminat mektubundan dolayı borçlu sayılıp sayılmayacağı yönünden henüz bir tespit yapılamayacağı ve teminat mektubunun iptalinin söz konusu olmayacağı, bu nedenle davanın zamansız açıldığı gerekçesiyle zamansız açılan davanın reddine karar verilmiştir. ..../... Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ....