Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/7146 · K. 2018/6133

11. Ceza Dairesi         2016/7146 E.  ,  2018/6133 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükümleri temyiz edilmeyen diğer sanık ... ile birlikte söz konusu şirkette sorumlu müdür olarak 6 ay çalıştığını, şirketle ilgili tüm mali işlemleri hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilmeyen diğer sanık ...'nın yaptığını, okuma yazması olmadığı için faturaların sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, 2008 yılının hatırlayamadığı bir ayında şirketteki hisselerini sanık ...'nın bir arkadaşına devrettiğini savunması; sanığın yetkilisi olduğu şirketin beyannamelerini veren serbest muhasebeci ve mali müşavir olan ... ... isimli kişinin vergi müfettişlerine verdiği 03/09/2012 tarihli ifadesinde 2008 yılında ... ile muhatap olduğunu ancak onun ortadan kaybolması üzerine 2009 ve 2010 yıllarında ... ile muhatap olduğunu beyan etmesi karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; 1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, b) Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, cc) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, dd) Yukarıda ismi geçen, sanığın yetkilisi olduğu şirketin beyannamelerini veren serbest muhasebeci ve mali müşavir olan ... ... isimli kişinin, sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olarak ve sanığın şirkette hangi yıllar arasında fiilen faaliyette bulunduğuna ilişkin beyanlarının alınması için tanık sıfatıyla dinlenmesi, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 3- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.