Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2016/7173 · K. 2019/1315

13. Hukuk Dairesi         2016/7173 E.  ,  2019/1315 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R Davacı, davalı ile mülkiyeti hazineye ait ..(...) Köyü 1401 parselde bulunan 33 dönüm arsanın zilyetliğinin devri için 28/12/2010 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeye göre davalının, 31/12/2010 tarihine kadar bu parselle ilgili tüm ecri misil bedellerini ödeyeceğini kabul ettiğini, devir ücreti olarak davalıya 40.000,00TL ödediğini, davalının Milli Emlak Müdürlüğü'ne davaya konu gayrimenkulün ecrimisil borcunu ödeyerek gayrimenkulü devretmediğini, gayrimenkulü kullanmadığını ve zilyetliğini elde edemediğini ileri sürerek; zilyetlik devir sözleşmesinin feshi nedeniyle zararının giderilmesine, sözleşme bedeli olarak ödenen 40.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, 1401 parselin zilyetliğini davalıya devir ve teslim ettiğini, bu taşınmazı 2010 yılından beri davacı ile ortağının kullanmakta olduğunu, Milli Emlak Müdürlüğüne mevcut borçları ile birlikte ecrimisil borcunu da 9.5.2011 tarihinde ödediğini, bir borcu olmadığını, borcu bile olsa bu durumun sözleşmenin iptali nedeni olamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, taraflar arasında imzalanan zilyetlik devir sözleşmesine konu taşınmazın ecri misil borçlarının davalı tarafça ödenmemesi nedeniyle zilyetliğinin devredilmediği iddiasından kaynaklı ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazın Milli Emlak Müdürlüğüne olan ecrimisil borcu davalı tarafça ödenmediğinden davacının taşınmazın zilyetliğini devralamadığı ve taşınmazı kullanamadığı, davalının sebepsiz yere zenginleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa taraflar arasında düzenlenen zilyetlik devir sözleşmesinde davaya konu taşınmazın zilyetliğinin davalı tarafından davacıya devir ve teslim edildiği belirtilmiş olup, bu düzenleme karşısında sözleşmeye konu taşınmazın zilyetliğinin davacıya devredildiğinin kabulü gerekir. Bununla birlikte keşif sırasında beyanlarına başvurulan tanıklar da davacının taşınmaza 2011 ve 2012 yılında buğday ektiğini, 1 yıl boş bıraktığını, 2014 yılında patates ektiğini, keşfin yapıldığı yıl ekmediğinden boş olduğunu belirtmişlerdir. Yine dosya kapsamından davalının taşınmazın ecrisimil borcunu 9.5.2011 tarihinde ödediği, 22.8.2014 tarihli ecri misil ihbarnamesinde dava konusu taşınmaza ilişkin fuzuli şagil olarak davacının isminin yer aldığı, 17.4.2010-21.8.2014 tarihleri arasında 7.863,04 TL ecrimisil bedeline ilişkin davacı adına ihbarname düzenlendiği anlaşılmaktadır. Tüm bu açıklamalar ışında mahkemece taşınmazın zilyetliğinin davalı tarafından davacıya teslim edilmediğinin kabulü hatalı olup, açıklanan bu hususlar dikkate alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.