Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/7222 · K. 2019/1505

11. Ceza Dairesi         2016/7222 E.  ,  2019/1505 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aykırılık HÜKÜM : Beraat 1-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında Antalyada reklam üzerine bir firmasının olduğunu, ... isimli soyadını hatırlayamadığı Ispartalı bir şahıs ile gayriresmi ortaklığının bulunduğunu, bir ay kadar çalıştıklarını, işlerin iyi gitmemesi üzerine ...'in kendisine "işler iyi gitmiyor, boşuna kira vermeyelim sen memleketine dön, ben kapatma işlemlerini hallederim" dediğini, bu kişinin sözüne itibar edip Bileciğe memleketine döndüğünü, muhasebecisini aradığını ancak ulaşamadığını, firmanın adını da hatırlamadığını belirtmesi, basiretli davranma yükümlülüğündeki sanığın açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir kişi ile ortak olduğu ve bu kişinin sözü ile işyerinden ayrıldığına dair savunmasının ticari yaşamın gerekleriyle örtüşmemesi, dosyada mevcut 22.01.2011 tarih ve VDENR-2011-1733/34 sayılı Vergi Tekniği Raporunda mobil telefon ve reklam ajansı hizmetleri faaliyetinde bulunan sanığın gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek maksadıyla mükellefiyet tesis ettirmiş olduğu ve düzenlediği tüm faturaların gerçek mal ve hizmet teslimine dayanmadan düzenlenen sahte faturalar olduğunu belirtmesi, bilirkişinin 25.12.2012 tarihli raporunda 2009 ve 2010 yıllarında sahte olduğu iddia edilen faturaların sahte olduklarına kanaat getirilemediğinin bildirilmesine rağmen, bilirkişi kurulunun 17.04.2013 tarihli raporu ile sanığın 2009 yılında 1.208.813.50 tl, 2010 yılında 1.553.372,00 tl hasılat beyan ettiğinin, bu hasılatın gerçek mal ve hizmet alışverişine dayalı olduğuna dair dava dosyasına sunulmuş hiç bir delil olmadığının, bu nedenle düzenlenen tüm faturaların sahte olduğunun kabulü gerektiğinin belirtilmiş olması nedeniyle bilirkişi raporları arasında çelişkinin mevcut olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ile gerekirse yüzleştirilmeleri, sanıktan ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ile tespit edilmeye çalışılması, temini halinde bu kişinin ve sanığın imza ve yazı örneklerinin alınması, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda suça konu fatura asıllarının temin edilmesi ile bu faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanığa ve ... isimli kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde sanık ile suça konu faturaları kullanan şirket/kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı olarak inceleme yaptırılarak üçüncü bir bilirkişi raporu alınmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek beraat hükmü kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.