Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2016/7225 · K. 2018/947

19. Ceza Dairesi         2016/7225 E.  ,  2018/947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Şikayet dilekçesinde sanık hakkında İİK’nın 345/a maddesi gereğince cezalandırılma talebinde bulunulduğu gözetilmeyerek bu konuda bir karar verilmemişse de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Şikayet dilekçesinde, borçlu şirketin aktiflerinin borçlarını karşılamadığının bilinmesine karşın şirketin iflasını istemeyen yetkilinin, İcra ve İflas Kanunu’nun 345/a maddesi ile cezalandırılması isteminde bulunulduğu dikkate alındığında, sanığın takibin kesinleştiği tarih itibarıyle borcu ödeme gücünün olmadığının, alacaklı tarafın da bunu bildiğinin kabulü gerektiğinden, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken İİK'nın 333/a maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi, Kabule göre de, 1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, 2-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda gösterilmemesi, 3-Sanığa verilen 5 ay hapis cezası para cezasına çevrilirken 150 gün yerine 180 gün üzerinden çevrilerek fazla para cezası tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.