Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/7334 · K. 2016/7941

17. Hukuk Dairesi         2016/7334 E.  ,  2016/7941 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp sakat kaldığını, davacının maluliyetiyle ilgili olarak açılan ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... sayılı dosyasında tarafların sulh olduklarını ve davalının maluliyet tazminatını ödediğini, anılan davada bakıcı giderlerinin dava konusu edilmediğini belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada 10.000,00 TL. sürekli maluliyetten kaynaklanan bakıcı giderinin temerrüt tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 20.10.2015 tarihinde talebini 175.000,00 TL'ye yükselterek bu bedelin tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının maluliyeti nedeniyle daha önce açtığı dava kapsamında 135.000,00 TL. ödediklerini, bakıcı gideri de poliçedeki maluliyet teminatından ödeneceğinden poliçe limiti olan 175.000,00 TL. limitle sorumlu olduklarını, davacının bakıcı gideri ödemesi yaptığını ispat etmesi gerektiğini, hatır taşıması nedeniyle tazminatta indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 175.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazası sonucu oluşan sürekli maluliyet nedeniyle bakıcı gideri talebine ilişkindir. Davacı taraf, trafik kazası sonucu yaralandığını, sakat kaldığını ileri sürerek sürekli maluliyet nedeniyle bakıcı gideri tazminatı talep etmiş, aktüerya uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen 19.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.Ancak karara esas alınan hesaplama, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ... sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının sürekli maluliyetten kaynaklanan bakıcı gideri zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru değildir. Mahkemece, aktüer bilirkişiden, davacının muhtemel yaşam süresinin PMF Tablosuna göre belirlenmesi suretiyle tazminat hesaplaması yapılması konusunda ek rapor alınarak tazminat miktarının belirlenmesi gerekli ise de; davacı lehine hesaplanan bakıcı gideri zararı miktarının çok yüksek oluşu ve davalının poliçe limitinin çok üzerinde bir miktarın hesap edilmiş oluşu, PMF Tablosuna göre hesaplama yapıldığında bulunacak miktarın da davalının poliçe limitini aşacak oluşu gözetildiğinde ek rapor alınmasının sonuca etkili olmayacağı görülmüştür. Tüm bu nedenlerle ve mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 19.9.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.