Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2016/7507 · K. 2016/7530

14. Ceza Dairesi         2016/7507 E.  ,  2016/7530 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğinin ihlali HÜKÜM : Özel hayatın gizliliğini ihlal eylemi müstehcenlik kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyet İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabî hükümlerin ONANMASINA, Sanık hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile katılan mağdure vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.2015 gün ve 2014/14-603 Esas, 2015/66 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere sanığın, onbeş yaşından küçük mağdurenin ağzına cinsel organını sokarken ve mağdurenin cinsel bölgelerine dokunurken cep telefonu kamerası ile çekme eyleminin TCK'nın 226. maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesindeki müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukların kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın eylemi aynı Kanunun 226. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında değerlendirilerek eksik ceza tayini, Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.