Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/7540 · K. 2018/7189

11. Ceza Dairesi         2016/7540 E.  ,  2018/7189 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarihli 2011/410 Esas ve 2012/34 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı ve bu hükümde sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmadığı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılamada 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak ilkesine aykırı biçimde sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması, Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Başkan vekili ...'nın hükmün doğrudan onanması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile 24.09.2018 tarihinde karar verildi. KARŞI OY GEREKÇESİ Tekerrür, 5237 sayılı TCK’nin birinci kitabının, üçüncü kısmının, ikinci bölümünde yer alan “güvenlik tedbirleri" başlığı altındaki 58. maddesinde düzenlenmiş; aynı Kanun'un 7. maddesinde ise bir “infaz rejimi ” olduğu belirtilmiştir. Cezayı etkileyen bir neden olarak kabul edilmediğinden, gerek 1412 sayılı CMUK'nin halen yürürlükte olan 326. maddesinin son fıkrasında, gerekse 5271 sayılı CMK'nin 307. maddesinin (4) numaralı fıkrasında öngörülen “hükmün sanık lehine temyizi üzerine bozulmasından sonra yeniden verilen hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz” biçimindeki kuralın kapsamı dışında kalmaktadır. Somut olayla ilgili olarak, sanığın temyizi üzerine bozulan ilk hükümde uygulanmamış olmasına rağmen, tekerrür oluşturan mahkûmiyeti nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 6 ve 7. fıkralarının uygulanması doğrudur. Açıklanan nedenle, sanık hakkındaki hükmün doğrudan onanması gerektiği kanısını taşıdığımdan, tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 24.09.2018