Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/7735 · K. 2016/9156

9. Hukuk Dairesi         2016/7735 E.  ,  2016/9156 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkillerinin mirasçısı ...'in 06/07/2009 tarihinde vefat ettiğini, mirasçının 15/01/1997 tarihinden 16/07/2009 tarihine kadar davalı belediyenin temizlik işleri müdürlüğünün taşeronlarında işçi olarak çalıştığını, davalı tarafın üst işveren olarak sorumlu olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffa işçinin ... işçisi olduğunu, davalı Belediyeye yönelik açılan davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, kıdem tazminatının taşeron şirket tarafından ödenmeye hazır olduğunun beyan edildiğini, zamanaşımı C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dosya kapsamında yer alan, davacıların murisi ...’in hizmet döküm cetvelinde 15.01.1997-02.04.1998 tarihleri arasında çalıştığı bildirilen 650313 ve 21034243 sicil numaralı işyerlerine ilişkin ... tescil belgelerinden, bu işyerlerinin unvanlarının “...” ve “...” olduğu ve adı geçen işyerlerinin davalı asıl işveren Belediye ile herhangi bir ilgilerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacılar murisinin 15.01.1997-02.04.1998 tarihleri arasındaki çalışmalarının hizmet süresinden dışlanması gerekirken, hizmet süresinin 15.01.1997- 05.07.2009 tarihleri arası kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.