Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/787 · K. 2019/5767

9. Hukuk Dairesi         2016/787 E.  ,  2019/5767 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davacının, davalı bankada 23/01/2001-31/07/2013 tarihleri arasında en son iş akış yönetmeni olarak çalıştığını, ikramiye ve eva primi dahil yılda 18 maaş tutarında ücret aldığını, 31/07/2013 tarihinde işten ayrıldığını, çalışma dönemi boyunca devamlı olarak fazla çalışma yaptığını, karşılığında herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek; fazla mesai ücreti alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili özetle; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının 05/06/2013 tarihli istifa dilekçesi vererek iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini, ihtirazi kayıt olmaksızın tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, ödenen eva primlerinin fazla mesai ücreti karşılığı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın, mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir. Somut uyuşmazlıkta; davacının işyerinde bordrolara göre her ay satışa bağlı eva primi alarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda bir anlamda yüzde usulü ile çalışma söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Bu tür çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından, davacının ayda iki defa cumartesi günleri çalıştığı kabul edilmelidir.Açıklanan nedenle fazla mesai ücretinin, sadece % 50 zam nispetine göre ve cumartesi günleri yapılan çalışmalarda, her hafta değil, ayda iki cumartesi günü çalıştığı kabul edilerek hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.