Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/7946 · K. 2019/1167

11. Ceza Dairesi         2016/7946 E.  ,  2019/1167 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet ... İnş. Turizm ve Gıda San.Tic.Ltd.Şti.’nin ortağı ve müdürü olan sanık hakkında "2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; vergi raporlarında, sanığın 2010 yılında 172.970 TL tutarında toplam 13 adet, 2011 yılında 552.880 TL tutarında toplam 29 adet fatura kullanmak suretiyle bazı alışlarını sahte faturalar ile belgelendirdiği tespitlerine yer verilmesi; sanığın, "Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Daha önce bu konuda ifade vermiştim o ifademi aynen tekrar ediyorum. Bu firma ... ile ... isimli şahıslarındır. Benim haberim olmadan şirketin % 1 hisselerini benim üzerime yapmışlar. Benim bu olayla bir ilgim yoktur. Ben kesinlikle sahte fatura kullandırmadım.” demesi; vergi denetmenine verdiği ifadesinde ise; “Biz inşaat işleri ile uğraşmakta olan bir şirketiz. Zaten şirket müdürlüğüm de kendi isteğim dışında olan bir durumdur. Şirketin büyük ortağı ... ile halihazırda bir bağlantım bulunmamakta olup kendisine açtığım telefonlara yanıt vermemektedir. Karar defterinde dahi imzam bulunmamaktadır. Söz konusu faturalarda görülen mal ve hizmetleri inşaat işlerimizi sürdürebilmek için kullandık. Biz bu faturaların sahte olduğunu bilmiyorduk. Faturalarda görülen mal ve hizmetleri gerçekte aldık ancak fatura istediğimizde bu faturaları verdiler. Bu faturaların sahte olduğunu bilseydik kullanmazdık.” demesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 1-Sanığın şirket müdürü olarak atandığına ilişkin şirket karar defterindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 2- Sanığın sorgusunda belirttiği ... ve ...'ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, 3- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen ve haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları tespitleriyle vergi raporları bulunduğu belirtilen, ... (... Ticaret), Tek Eksen Elek. Kırt... Ltd. Şti., ... (... Tekstil Mobilya İnşaat) ve HM Orman Ürünleri İnş... Ltd. Şti. hakkında karşıt vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, 4- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, 5- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, 6- Gerektiğinde faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; a) Faturayı düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan şirketin kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması, 7- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.