Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/7990 · K. 2019/3053

17. Hukuk Dairesi         2016/7990 E.  ,  2019/3053 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili; 27/05/2013 tarihinde ...'in sevk ve idaresindeki araç ile arkasındaki römorkun, davacıların oğlu olan ...'e çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu, söz konusu aracın davalı ...Ş tarafından zorunlu sorumluluk sigortası kapsamında sigortalı olduğunu, araç işleteninin ise ... olduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen 10.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 20.570,66 TL tazminatın davacı ...'e, 21.846,82 TL tazminatın davacı ...'e, 27/05/2013 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... ve ... Mermer Nak. San. Tic. Ltd. Şti.’den, 11/07/2013 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve 250.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalı ...Ş’den tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle, ölenlerin yakınlarının, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2.) maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani, haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK'nun 53/3. (BK'nun 45/2.) maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir. Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede, destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin, baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir. Destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce destek alma hakkı olan kişinin yaşamının sürüyor olması ve destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; kendi yaşamı sürmeyen kişinin, desteğinden yararlandığı kişinin yardımından yoksun kaldığından bahsedilemeyeceği ve desteği olan yakınından dolayı destek tazminatına hak kazanamayacağı, destek görenin ancak kendi yaşam süresi kadar bir süre için tazminata hak kazanabileceği; tazminat hesabında, destek alacaklılarının paylarının belirlenmesi esnasında, sadece hayatta olanlar için pay ayrılması gerekeceği açıktır. Somut olayda; 15.07.2014 tarihli kök rapor, 15.01.2015 tarihli ek rapor alınmış, daha sonra iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için 19.10.2015 tarihli üçüncü bir rapor alınmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bu son raporda, müteveffa ...’in evlenene kadar anne ve babasına %20’şer, kendisine %60 pay ayrılmış, evlenip 1. çocuğu olana kadar %12,5 ‘er anne ve babasına, %70 kendisine, daha sonra 1. çocuğu olduktan sonra anne ve babasına %11, 2. çocuk olduktan sonra anne ve babasına %10 şeklinde, anne yalnız kalınca da %12 pay verilerek hesaplama yapılmış, sonuç olarak Muhittin için 20.570,66 TL, Şeyhe için 21.846,82 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır. Hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları için yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe, bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir. Bu nedenle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilmek suretiyle, bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.