Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/8008 · K. 2019/18281

9. Hukuk Dairesi         2016/8008 E.  ,  2019/18281 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 20.12.2005 tarihinden itibaren işçi/amele olarak çalışmış olduğunu, iş akdinin 24.03.2014 tarihinde iş bitimi gerekçesiyle davalı tarafından sona erdirildiğini, son aldığı net ücretin günlük 68.00 TL üzerinden aylık 2.040,00 TL olduğunu, ücretin asgari kısmının banka üzerinden kalan kısmının ise elden ödendiğini, davalı işyerinde 1 saat öğle arası olduğunu, kendisinin şantiyede yattığını, bu nedenle konaklama ücretinin brüt ücrete eklenmesi gerektiğini, brüt ücrete yemek hakkının da eklenmesi gerektiğini, davalı işyerinde haftada 7 gün saat 08:00-18:00 arası çalıştığını, haftada 54 saat çalışma olduğunu, yasal çalışma süresi olan 45 saati aşan kısma ilişkin fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, her gün ortalama 3 saat ayrıca fazla çalışma yapıldığını, bu çalışmaların karşılığının zamsız olarak ödendiğini, davalı şirketin şantiye de konaklayan işçilere hafta tatili kullandırmadığını, çalışılan süreler için de normal mesai ücreti ödendiğini, zamlı ödeme yapılmadığını, 24 günlük son ay ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, milli bayramlarda çalıştığını, bu çalışmaların karşılığının zamsız olarak ödendiğini, dini bayramlarda çalışma olmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili alacağı, resmi/genel tatil alacağı ve yıllık izin alacaklarının ödenmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... Proje İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili 07.11.2014 havale tarihli cevap dilekçesinden; davacının davalı işyerinde çalışmadığını, husumet itirazlarının olduğunu, davacının çalışmış olduğu şirketle aralarında isim benzerliği olduğunu, Kendilerine ait bilgilerin Ticaret Sicilden sorulması gerektiğini, kendilerinin işyerinin Örnek Mah. Erzurum Kongre Cad No:2 Esenyurt adresinde olduğunu savunarak zamanaşımı itirazında bulunduklarını ve davanın reddi talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir D) Temyiz: Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçi davalı işyerinde haftada 7 gün boyunca çalıştığını iddia ederek hafta tatili alacağı isteminde bulunmuş, Mahkemece davacı işçinin haftada 7 gün boyunca çalıştığından bahisle kök bilirkişi raporunun hesaplanan 2. olasılığı üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak hafta tatili alacağına hükmedilmiştir. 17.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda hafta tatili hesaplaması saat olarak yapılmış olup 02.11.2015 tarihli raporda bu hatalı hesaplama biçiminin düzeltildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporunda davacı işçinin ücretinin 1.900 TL net olarak kabulü yönünde yapılan seçenekteki hesaplamanın hükme esas alınması doğru ise de 17.09.2015 tarihli raporda hafta tatili alacağının hesabında yanlış yapıldığı ve Mahkemece bu miktara karineye dayalı makul indirim uygulanarak hükmedildiği anlaşılmıştır. Oysa dosya içinde yer alan 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunun 2. seçeneğinde hesaplanan miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim hususu değerlendirilerek ve taleple bağlılık kuralı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken 17.09.2015 tarihli bilirkişi raporundaki yanlış hesaplanan miktar üzerinden hafta tatiline hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3- Kabule göre davacı tarafından peşin yatırılan harçların davalıdan alınarak davacıya iadesi gerekirken bu hususta hüküm kurulmaması hatalıdır. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.