Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/8225 · K. 2019/964

11. Ceza Dairesi         2016/8225 E.  ,  2019/964 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, ... Otopark Reklam İnş. Gıd. San.Tic.Ltd.Şti. yetkilisi ... hakkında İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/5 Esas ve 2013/610 Karar, ... Ürünleri Teks. Mak. San.Tic.Ltd.Şti. yetkilisi Ayhan Büyüküstündağ hakkında İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/37 Esas ve 2016/483 Karar sayılı kararları ile mahkûmiyet hükümleri kurulması; ... hakkında, İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/7 Esas ve 2013/518 Karar sayılı kararı ile “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyet hükümleri kurularak, bu hükümlerin Dairemizin 04.12.2018 tarihli 2016/5642 Esas ve 2018/9799 Karar sayılı ilamı ile onandığının anlaşılması ve ödemelerin banka havalesi yoluyla değil, elden yapıldığının savunulması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında 3 yıl olarak tayin edilen temel hapis cezalarından, zincirleme suça ilişkin artırma ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra, sonuç cezaların 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Gerekçeli karar başlığında “2011, 2012” şeklinde eksik ve yanlış gösterilen suç tarihlerinin, sahte faturaların 2011 takvim yılında en son Aralık ayı KDV beyannamesinde, 2012 takvim yılında ise en son Şubat ayı KDV beyannamesinde kullanıldığı anlaşıldığından, 2011 takvim yılı yönünden, “25.01.2012”; 2012 takvim yılı yönünden ise, “25.03.2012” olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri eleştiri dışında yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.