Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2016/8252 · K. 2016/15477

3. Hukuk Dairesi         2016/8252 E.  ,  2016/15477 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalı şirketin düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.500 TL kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 24.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 3.445,44 TL'ye yükseltmiştir. Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir Dava konusu uyuşmazlık; tarımsal sulama aboneliği nedeni ile düzenlenen elektrik faturalarında tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiştir. Somut olayda, davacı elektrik perakende satış şirketi (satıcı) ile davalı (abone) arasında mesleki amaçlı tarımsal sulama aboneliği sözleşmesi bulunduğu ve buna göre mesleki amaçla hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tacir olmadığı, dolayısıyla olayda 6102 sayılı TTK hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı açıktır. Buna bağlı olarak, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Hal böyle iken mahkemece; davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir. 2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.