Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2016/8322 · K. 2020/347

19. Ceza Dairesi         2016/8322 E.  ,  2020/347 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : 2918 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hükmün kesinleşmesi aşamasına kadar yapılan yargılama giderleri de dikkate alınmak suretiyle kesinleşme tarihinde tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, 1-5237 sayılı TCK'de cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması, 2-5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması, Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlenmesine ilişkin 4. bentten '' ...4320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, '' ibaresi çıkartılıp yerine ''...neticeten 4.000,00 TL ve 320,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına” ibaresi yazılmak, TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. bentten "...taksitlerin ödenmemesi halinde ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına (ihtar edildi)" cümlesinin çıkartılıp yerine "...taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ihtarına" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.