Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/8504 · K. 2019/7220

22. Hukuk Dairesi         2016/8504 E.  ,  2019/7220 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 13/01/2015 tarihinde işten çıkarıldığını, davacının işine keyfi olarak son verildiğini, işe mazeretsiz devam etmesinin söz konusu olmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının mazeretsiz devamsızlık yapması sebebi ile haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir. 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.İş Kanunu'nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. Somut olayda; davacı; otelde garson olarak 09.10.2008- 13.01.2015 tarihleri arasında çalışmıştır. Mahkemece iş yerinde gece vardiyasında uyuduğunun iş yeri yetkilisi tarafından tespit edilmesinden sonra takip eden günlerde işe gelmeyerek izinsiz ve mazeretsiz devamsızlık yaptığı kabul edilirek kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de isabetli olmamıştır. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıklarından ...; " O dönemde davacı borcu olduğu için ek olarak gündüz de işyerinde çalışıyordu, bu sebeple otel sahibi ...'nın hanımı ... yorgun olduğu için davacıya ... beyin kullandığı ve istarahat ettiği şark odasında bir kaç saat uyuması için izin verdi. Ardından aynı gece 02:30 sularında ... Bey otele geri döndü, döndükten sonra ...'ın şark odasında yattığını görünce ona bağırıp çağırmış..... davacı ve ben ...Bey'in vazgeçeceğini düşünerek otelden ayrılmadık ardından ... Bey gündüz elemanlarını gece evlerinden kaldırıp otele getirerek hepsinin önünde davacıya, bana ve resepsiyonda çalışan ... Bey'e siz hala buradamısınız, sizde kaybolun ben size ne dedim, çıkın gidin" şeklinde beyanda bulunduğu; bir başka tanık ...'ın; "Davacının işten ayrıldığı dönemde patronumuz yani otelin sahibi gündüzcü olduğum halde beni aradı ve gece saatlerinde birlikte otele gittik, patron davacıya sen git dedi, bana da birlikte kahvaltıyı hazırlayalım" şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Ortak Tanık ... ise; "işyeri sahibi davacının gece vardiyasında sürekli uyuduğundan yakınıyordu, birkaç onu uyardığını söyledi, davacının işten ayrıldığı dönemde gündüzcü olmama rağmen beni ve bazı arkadaşları işe çağırdı ve bizi evimizden alarak otele getirdi" şeklinde beyanda bulunmuştur. Tanıkların birbiri ile örtüşen beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre işverenin garson olarak çalışan işçiyi uyurken yakalaması üzerine iş sözleşmesini sona erdirdiği anlaşılmaktadır. Davacının garson olarak sürekli gece çalışması, işyerinde çalıştığı süre ve fesih sebebi yapılan davranışının işyeri güvenliğini tehlikeye düşürmeyeceği dikkate alındığında haklı fesih ağırlığında olmamakla birlikte, işyerinde olumsuzluklara sebep olduğu ve işyeri düzenini bozduğu sabittir. İş sözleşmesinin feshi objektif iyiniyet kurallarına göre geçerli nedene dayandığından kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 01.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.