Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2016/8648 · K. 2017/1043

21. Hukuk Dairesi         2016/8648 E.  ,  2017/1043 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 13.978,94 TL rücu alacağının 10/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Dava, davacı TTK Genel Müdürlüğü'nün davalı işçi Süleyman'a açtığı iş kazasına dayanan rücuan alacak istemine ilişkindir. Mahkemenin 19.02.2013 tarihli davanın kabulüne dair kararı davalının temyizi üzerine Dairemizin 18.11.2013 Gün, 2013/13703 Esas, 2013/21062 Karar sayılı ilamı ile "rücuen alacak davasının davalısı olan işçi Süleyman'ın, hükme esas alınan kusur raporuna ilişkin gerek işkazası nedeniyle tazminat davasında ihbar olunan sıfatı ile, gerekse işbu davada davalı sıfatı ile yaptığı itirazları dikkate alınarak; tamamı işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı maden mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden kusur raporu alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi" gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporlarında davalıya atfedilen kusurun, davacı işveren yetkili nezaretçisi olması nedeniyle işveren kusuru içerisinde değerlendirildiği anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki bozma sonrası aldırılan 31.07.2014 tarihli kusur raporunda her ne kadar yöntemin oluşturacağı tehlikelerin sadece postabaşı ...'un inisiyatifine bırakılarak önlenmesini beklemek ve ona kusur vermek yerinde değildir denilmiş ise de davalıya verilen kusurun işveren kusuru içinde değerlendirilmesinin daha yerinde olacağının da belirtildiği, yine 25.01.2015 tarihli kusur raporunda da davalının % 20 oranındaki kusurunun işveren yetkili nezaretçisi olması nedeniyle işveren kusuru içinde değerlendirilmesinin mahkemenin takdirine bırakıldığı, 11.12.2015 tarihli kusur raporunda da davalının kusurunun işveren kusuru içinde ele alınması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davalının kusurunun olduğu bilirkişilerin ve Mahkemenin kabulünde olduğu ve davacının kendi kusuru içinde değerlendirilen davalı kusurunun da dahil edilerek hesaplanan ve belirlenen iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminata ilişkin yaptığı ödemeyi rücuan almak için dava açtığı ortada olduğu halde davalının işveren kusuru içindeki kusuru belirlenmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Yapılacak iş, tamamı işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı maden mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden kusur raporu aldırılarak işveren kusuru oranındaki davalının kusur oranı belirlenerek işverenin davaya konu alacağın bu oranda rücuya tabi olduğunun kabulüyle sonuca göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.