Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/8681 · K. 2017/6731

11. Hukuk Dairesi         2016/8681 E.  ,  2017/6731 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2016 tarih ve 2015/435-2016/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı şirket temsilcisi, taraflar arasında müvekkilinin satın aldığı malzemenin 4 tır ile gönderilmesi konusunda anlaşmaya varıldığını, ücretinin ödendiğini, davalının malzemeyi iki tır ile gönderdiğini, malın zarar gördüğünü, ileri sürerek 5.719,62 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, sözleşmeye göre fiyatlara nakliyenin dahil olduğunu, yüklemenin müvekkiline indirmenin şantiyeye ait olduğunun kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince malın %2’lik kısmının zararının alıcıya, üzerinin ise müvekkil firmaya ait olduğunu, buna göre 375 adet firenin davacının kendisine ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin sözleşmede yer almadığı halde ürünlerin 4 tır ile gönderilmesini talep etmesinin yerinde olmadığı, 4 tır ile teslim isteniyor ise bu durumun açıkça sözleşmede yer alması gerektiği, bu hususta sözleşmede herhangi bir hükmün bulunmadığı, davalı şirketin sözleşmeye uygun olarak malzemeleri tır ile gönderdiği, sözleşmeye uygun hareket ettiği, malzemelerin indirilmesinin davacıya ait olduğu ve dolayısıyla indirme masraflarının da davacıya ait olduğu, davacının malzemelerin indirilmesi ile ilgili yapılan masrafları davalıdan istemesinin mümkün görülmediği, sözleşmeye göre % 2 oranında ürünlerde fire bulunması durumunda sorumluluğun davacı şirkete ait olduğu ve davalı şirketin sorumluluğunu gerektiren daha fazla oranda malzemede hasar olduğunun anlaşılamadığı, davacı tarafça sözleşmeye aykırı olarak hareket edildiğinin ispat edilemediği, tarafların tacir olup yapılan sözleşme ile bağlı oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı şirket temsilcisi temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı şirket temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.