Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/8756 · K. 2018/8006

11. Ceza Dairesi         2016/8756 E.  ,  2018/8006 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nin 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve duraksama oluşturmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği; somut olayda hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, hüküm fıkrasında ise kanun yoluna başvuru süresi olarak “tebliğden itibaren” denilmek suretiyle muhatabın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1- Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; Dairemizin 2016/6186 esas sırasında temyiz incelemesinde bulunan, Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 tarih, 2012/847 esas, 2013/702 karar sayılı dosyasında, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkum olduğu anlaşılmakla, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; öncelikle söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sahte fatura kullanma suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiğinden, her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıl veya onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; 2010 takvim yılında kullanılan suça konu faturaları düzenleyen ... Pvc Plastik Doğrama Ltd. Şti, Demtez Petrol ürünleri.. Ldt. Şti ve Alaaatin Gündüz isimli mükellef ile 2011 takvim yılında kullanılan suça konu faturaları düzenleyen ... Petrol ...Ltd. Şti. hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, söz konusu şirketlerin yetkilileri ile 2009 takvim yılında kullanılan suça konu faturaları düzenleyen ... Petrol Ürünleri Ltd. Şti. Yetkilileri ve ... isimli mükellef hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış olması halinde dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.