Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/8828 · K. 2019/20346

9. Hukuk Dairesi         2016/8828 E.  ,  2019/20346 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 06/07/2001 -18/12/2002 tarihleri arasında, 31/07/2003-16/09/2004 tarihleri arasında, 01/06/2005 -10/05/2006 tarihleri arasında, 18/08/2006-18/07/2007 tarihleri arasında, 06/10/2008 -05/03/2009 tarihleri arasında davalı işverenliğin Rusya'daki şantiyelerinde Demirci Ustası olarak çalıştığını, müvekkili davacının iş akdinin Rusya'daki proje/inşaat bitince feshedildiğini, son maaşının 1.300,00 USD olduğunu, çalışma sürelerinin ve maaş miktarının ihtilafsız olduğunu, projenin bitmesiyle Türkiye'ye getirildiğini, yıllar içinde devamlı surette zincirleme sayılacak şekilde çalışmalar yapıldığını, toplamda 60 ay kadar çalıştırıldığını, kıdem ve ihbar tazminatları ile fiilen ve aralıksız çalıştığı dönemlerde izin ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iddia ettiği dönem aralığının tamamında çalışmadığını, yalnızca 07/2001 -12/2002 tarihleri arasında, 08/2003 - 10/2004 tarihleri arasında, 06/2005 - 05/2006 tarihleri arasında, 10/2006 - 11/2006 tarihleri arasında, 01/2007 - 7/2007 tarihleri arasında, 01/2009 -03/2009 tarihleri arasında Demirci olarak, 750,00 USD ücret karşılığı çalştığını, maaşlarının farklı oluşunun fazla mesai ile alakalı olduğunu, yurt dışında proje gerçekleştiren bir inşaat firması olan müvekkili işverenlikte, kalifiye işçiye ihtiyaç duyulduğunu, işçilerinin iş sözleşmelerinin sona erdirilmesinin olağan olmadığını, işçilerin ülkeye dönmek istemesi hali dışında işten çıkarılma yapılmadığını, davacının ülkeye dönmek istediğini ve bu şekilde feshin gerçekleştirildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminat hak kazandıracak şekilde gerçekleşmiş bir feshin olmadığını, davacının banka kayıtlarından da anlaşılacağı gibi izin ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı dava dilekçesiyle 3.000TL olarak talep ettiği yıllık ücretli izin alacağını 4.198,14 TL’ye çıkartmış, davalı vekili yasal süresinde ıslaha karşı zamanaşımı defiini ileri sürmüş, mahkemece zamanaşımı defii değerlendirilmeden karar verilmiştir. Öncelikle fesih tarihi 05/03/2009 olup, fesih tarihi itibariyle bakıldığında yıllık ücretli izin alacağı için zamanaşımı 5 yıl olup alacak 05/03/2014 tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayacaktır. Dava 21/01/2014 tarihinde açılmakla dava dilekçesi ile istenen 3.000TL izin ücreti alacağı zamanaşımına uğramamıştır. Dava kısmi dava olarak açıldığından dava açılmakla alacağın tamamı bakımından zamanaşımı kesilmiş değildir. Mahkemece, davalının kısmi davada ıslah sonrasında süresinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı defiini gözeterek davacının izin ücreti alacak talebini 3.000TL olarak hüküm altına alması gerekirken fazlaya hükmetmesi hatalıdır. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.