Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2016/9063 · K. 2020/7023

4. Ceza Dairesi         2016/9063 E.  ,  2020/7023 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık hakkında eşe karşı silahla kasten yaralama eyleminden TCK'nın 86/2. maddesine göre temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/3-a-e madde ve fıkralarındaki iki farklı artırım nedeninin gerçekleşmesi nedeniyle, cezanın alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak; 1-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinde TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında 30/06/2013'ten önceki farklı tarihlerde mağdura yönelik silahla tehditte bulunduğu, 30/06/2013 tarihinde ise silah kullanmaksızın tehdit suçunu işlediği iddiasıyla TCK’nın 106/2-a, 43/1. maddelerinden dava açılması karşısında, mahkemece sanığın silahla tehdit suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığı ancak 30/06/2013 tarihinde TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunu işlediği kanaatine ulaşılması halinde, yalnızca tehdit suçundan hüküm kurulması gerekirken, eylemin bölünmesi suretiyle sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi, 3-Sanığın, mağduru “siz buna iyilik yapmıyorsunuz, ben buna yapacağımı biliyorum, buradan çıkınca ona göstereceğim, güneşi gördüğünde işi biter” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit niteliğinde olduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da sanıktan şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyete yönelik tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle, Tehdit suçundan mahkumiyetine ilişkin kısmın ise tamamının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “sanığın eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit niteliğinde olduğu, bu suçun kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da sanıktan şikayetçi olmadığının anlaşılması nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşmesine'' ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.