Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/9176 · K. 2019/20459

9. Hukuk Dairesi         2016/9176 E.  ,  2019/20459 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davalı şirketin Irak Süleymaniye Şantiyesi işyerinde (02.02.2011-03.09.2012) tarihleri arasında izolasyon ustası olarak aylık 1.200 USD ücret ile çalışıldığını, resmi kayıtlarda kazancının 550 USD gösterildiğini, çalıştığı döneme ait 6.350 USD miktarındaki ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalı işverence sonlandırıldığını iddia ederek tüm alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davalı şirketin Irak Süleymaniye Şantiyesinde 02.02.2011-03.09.2012 tarihleri arasında tesisatçı olarak yurt dışı sözleşmesiyle çalışan davacının 03.09.2012 tarih itibariyle istifa ederek işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, sözleşmenin 6. maddesi ile aylık ücretin 550 USD olarak belirlendiğini, ücretlerin düzenli olarak İş Bankası ... Şubesi nezdindeki hesaba yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçi iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, davalı işveren istifa etmek suretiyle davacının işten ayrıldığını savunmuştur. Mahkemece davacının ödenmeyen ücretleri sebebiyle bakiye ücrete hak kazandığı bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı hakkının da doğduğu gerekçesiyle her iki tazminat isteğinin kabulüne karar verilmiştir. İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğine dair dosyaya herhangi bir belge sunulmamış olup davacı işçi iddiasını ispat noktasında tanık dinletmemiştir. Davalı tanığı davacının işyerinden kendisinin ayrıldığını açıklamıştır. Somut uyuşmazlıkta davacının ücretlerinin eksik ödendiği ispatlanmış olup Mahkemenin bu yöndeki kabulü isabetlidir. Davacının iş sözleşmesinin feshi 4857 sayılı İş Kanunun’nun 24/2-e maddesi kapsamında olup davacının kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü yerinde ise de, haklı nedene dayansa dahi iş sözleşmesini kendisi fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerktirmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.