Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/9210 · K. 2018/3849

12. Ceza Dairesi         2016/9210 E.  ,  2018/3849 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca ayrı ayrı manhkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille; gündüz vakti, meskun mahal içindeki, bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama, kaza esnasında kuru, azami hız limitinin 50km/s olduğu yolda, sağ şerit üzerinde seyir halindeyken, önünde seyreden aracı geçmek için sol şeride çıktığı, bu esnada hızının kendi beyanına göre 70-75 km/s civarında olduğu, sol şerit üzerinde seyir halindeyken orta refüjden doğru yola giren yaya ... fark ettiği bunun üzerine aracını sağa doğru yönlendirmesine rağmen yaya ... orta refüje 5,9 metre mesafede çarptığı, çarpmanın etkisiyle yaya ... yaklaşık 2 metre havaya sıçradığı, sanığın aracının çarpma noktasından46,2 metre mesafe sonra sağ tarafa yanaşık şekilde durabildiği, çarpma neticesinde yaya ... öldüğü olayda, sanığın kendi beyanı göz önünde bulundurulduğunda mahaldeki azami hız limitinin yaklaşık 20 km/s üzerinde bir hızla seyrettiği, sanık tarafından yola girmiş durumda olan ölenin fark edildiği anda fren tedbirine başvurulduğu belirtilmişse de olay mahallinde sanığın aracına ait bir fren izi tespit edilemediği, olaya ilişkin Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nce tanzim edilen 29/09/2014 tarihli ve oluşa uygun olduğu değerlendirilen raporda da belirtilen nedenlerle sanığın meydana gelen neticede tali kusurlu olduğunun belirtildiği, ayrıca TCK'nın 50/4. maddesinde taksirli suçlarda belirlenen hapis cezalarının uzun süreli olsa da diğer şartların varlığı halinde mahkemece takdiren adli para cezasına çevrilebileceği yönündeki düzenleme göz önünde bulundurularak, tebliğnamede eksik kovuşturma neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında gerekçe gösterilmediği gerekçeleriyle bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1)Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında para çevirmeye esas kanun maddesinin ve cezaya esas alınan gün tam sayısının hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2) Karar başlığında sanık müdafiinin Avukat ..., katılan vekilinin ise Avukat ... olarak gösterilmesi gerekirken, yazım hatası ile sanık müdafinin Avukat ..., katılan vekilinin ise Avukat ... olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322 nci maddesi uyarınca, hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "TCK'nun" ibaresinden sonra gelmek üzere "50/4." ibaresinin eklenmesi, aynı paragrafta yer alan "üzere" ibaresinden sonra gelmek üzere "605 gün karşılığı" ibaresinin eklenmesi, karar başlığındaki katılan vekili kısmında yer alan "Av. ..." ibaresi ile sanık vekili kısmında yer alan "Av...." ibarelerinin yer değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.