Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/9386 · K. 2019/20672

9. Hukuk Dairesi         2016/9386 E.  ,  2019/20672 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; müvekkilinin 18.08.2009 tarihinde davalı işyerinde mağaza sorumlu yardımcısı olarak çalışmaya başladığını, daha sonra görevine pazarlama müdürü olarak devam ettiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde ikili vardiya olduğunu, fazla çalışma ve resmi tatil çalışma ücretlerinin ödenmediğini, açılan işe iade davası neticesinde davacının işe iadesine karar verildiğini, ancak işverenin işe iadeyi kabul etmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili özetle; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, akabinde davacının işe iade davası açtığını, feshin haklı olması sebebi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, müdür sıfatı ile çalışan davacının kendi mesai saatlerini ayarlaması sebebi ile fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, davacının resmi ve dini bayram çalışma alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde fazla mesai yaptığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hak kazandığı fazla mesai ücretleri dönem dönem hesaplanmış ve sonuca gidilmiştir. Davacının pazarlama müdürü olduğu dönem açısından dinlenen davacı tanığının davalı işverene karşı husumeti bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden sabit olup, husumetli tanık beyanına ihtiyatla yaklaşılması gerekmektedir. Davacı pazarlama müdürü olarak çalıştığı dönemde iddia ettiği fazla mesai çalışmalarını, husumetli tanık beyanı dışında başkaca bir delille ispatlayamamıştır. Yani davacının pazarlama müdürlüğü yaptığı 09.03.2011-23.05.2013 tarihleri arasındaki fazla mesai iddiası ispatlanamamıştır. Bu nedenle, fazla mesai ücreti hesaplamasının davacının pazarlama müdürü olduğu döneme kadar (09/03/2011) yapılması gerekirken, tüm çalışma dönemi için hesap yapılması hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.