Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/9444 · K. 2018/8466

12. Ceza Dairesi         2016/9444 E.  ,  2018/8466 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ölen ...'ın eşinden 4-5 yıl kadar önce boşandığı ve müşterek çocuk ...'ın (olay tarihinde 11 yaşında) velayetinin kendisinde bulunduğu,... 'ün yaklaşık 2 yıldan beri sanık ... ile birlikte yaşadığı, olay tarihinde yılbaşından 2-3 gün önce sanık, ölen ve ölenin oğlu ...'in Mersin ilindeki Gondol oteline gelip burada kalmaya başladıkları, 01/01/2014 tarihinde yılbaşını kutlamak için arkadaşları ile birlikte otelin 1. katında alkol aldıkları, ölenin bilahare oğlunu 6. kattaki odaya gönderdiği, daha sonra sanıkla tartışıp birlikte otel odasına çıktıkları, sanığın öleni tutarak yatağa fırlattığı ve dövmeye başladığı, kafasına doğru eliyle vurduğu, küçük çocuk ...'in sanığı engellemek istediği, ancak yaşının küçük olması nedeniyle bir şey yapamadığı, ölenin kaçmaya çalıştığı, bağırdığı, yere düştüğü bu sırada sanığın yine yumruk ve tekme ile vurduğu, masa üzerinde bulunan makyaj kutusunu ...'ün yüzüne doğru fırlattığı, sanığın arkadaşı olan ...'u çağırdığı, ...'ün tanık ...'a kendisini Adana'daki evine bırakmasını söylediği, tanığın da kabul ettiği, bunun üzerine ...'ün üzerindeki gece kıyafetini değiştirmek için içerideki odaya geçtiği, kısa bir süre sonra oğlu ...'in "annem bayıldı" diyerek seslenmesi üzerine odaya girdiklerinde ...'ü baygın bir şekilde gördükleri ve tanığın 112 Acili aradığı ve otel görevlilerine haber verdiği, sanık ... ...'ın bu arada olay yerinden kaçıp gittiği, ...'ün ölmeden önce tanık ...'e sanığı kastederek benim "50.000-TL paramı yedi" şeklinde sözler söylediği, ...'ün ambulansla hastaneye götürüldüğü, ancak kurtulamayarak öldüğü olayda, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 21/05/2014 tarihli raporunda; “Adli tahkikat dosyasında kayıtlı bilgiler,olayın gelişimi,tanık ifadeleri, olay yeri inceleme bulguları, tıbbi belgeler ile otopsisinde tespit edilen makroskopik ve histopatolojik bulgular birlikte değerlendirildiğinde kişinin ölümünün kardiyak kökenli olduğunun kabulü gerektiği, ölü muayenesinde ve otopsisinde dış muayenede çene solda 1 cm çaplı ekimoz, sol kol üst 1/3 önde 1,5x1 cm lik ekimoz, sol uyluk üst 1/3 önde 1 cm çaplı 2 adet ekimoz, sol diz kapak arkada 3 cm. lik cildi çizik, saçlı deri altında oksipital bölgede 3x1 cm lik, paryetal bölgede 2 cm çaplı ve 1 cm çaplı birer adet ekimozlar tespit edildiği, otopsi fotoğraflarının kurulumuzca yapılan incelemesinde tanımlanan ekimozların renk değişimine uğramış oldukları ve ölümün meydana geldiği olay tarihinden önceki tarihte meydana gelmiş nitelikte oldukları, kişinin olay tarihinde iddia edildiği şekilde travmaya maruz kalması durumunda kısa sürede ölüm meydana gelmiş ölüm meydan gelmiş olduğundan ve her travmada erken dönemde travmatik bulgu bulunmayabileceği bilindiğinden, kişinin iddia edildiği şekilde travmaya maruz kaldığının kabulü halinde, olayın meydana geliş şekli,otopside tespit edilen bulgular, kişinin özgeçmişinde kalp hastalığı bulunması birlikte değerlendirildiğinde maruz kaldığı olayla, ölümü arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu” mütalaa edilmiş olmakla; mağdurda meydana gelen yaralanmanın TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında basit tıbbi tedavi ile giderilebilir nitelikte olması nedeniyle, suç ve cezaların yasallığı ilkesi uyarınca sanık hakkında TCK'nın 87/4. maddesinin uygulanmayacağı, mevcut rahatsızlığın sanık tarafından bilindiğine ilişkin bir belirlemenin de bulunmaması karşısında; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin de uygulanma olanağının bulunmadığı, TCK'nın 23. maddesi hükmü de gözetilerek sanığın taksirli öldürme suçundan sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın,ölendeki kardiyak problemi bilmediği,mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu, sanığın ölene vurmadığı, vurduğunun kabulü halinde dahi eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağı,bozma kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.