Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2016/9473 · K. 2020/913

23. Hukuk Dairesi         2016/9473 E.  ,  2020/913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, taraflar arasında danışmanlık sözleşmesi akdedildiğini, davacının halihazırda mevcut fiber optik hatların geçiş hakları ve her türlü izin ve yetkilendirmenin Memorex adına tesisi ve devamlılığını sağlanması için danışmanlık yapacağını, hizmetine karşılık KDV hariç ilk 3 yıl için 359.376 TL 'şer ödeme yapılacağının kararlaştırıldığını, sözleşme bedeli haricinde aylık harcama bedeli olarak KDV hariç 12.711 TL ödeneceği, davalı tarafından 2.8.2013 tarihinde müvekkili şirkete fesihname tebliğ edildiği, fesihnamenin geriye dönük etki yapması mümkün olmadığı, sözleşmenin 5.maddesi gereğince müvekkiline ödenmesi gereken bedel 553.720 TL olduğu ancak sözleşmenin imzalanması tarihinde müvekkiline verilen avans miktarının fesih tarihi itibariyle düşülerek bakiye 164.714 TL nin KDV dahil 389.006 TL tutarın müvekkiline ödeneceği bildirilerek 5 gün içerisinde 553.720 TL'lik tutarın müvekkiline ulaştırılmasının talep edildiği, akabinde müvekkili tarafından ödenmesi gereken 553.720 TL bedelin 386.006 TL ye düşürülmesi kabulü mümkün olmadığından 553.713 TL bedelli faturanın ve sözleşme toplam bedeli gereği oluşan 491.431 TL tutarındaki verginin müvekkili hesabına yatırılmasının istenildiği, sözleşmenin 7.maddesinde ödenecek her türlü vergiden şirketin sorumlu olacağının yazılı olduğunu ileri sürerek; sözleşmede yer alan bu hüküm gereği hesaplanan kurumlar vergisi ve gelir vergisine tekabül eden 491.431 TL nin müvekkiline ödenmesini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirketin sözleşme tahtında doğacak her türlü vergiden sorumlu olacağı açık bir şekilde yazılmışken henüz doğmayan elde ettiği kazancın vergi yükünü bir takım farazi hesaplamalarla müvekkili şirkete yüklenmesini beklemenin hakkın kötüye kullanılması olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının fiilen ödemediği, ancak belli kabuller ve varsayımlar çerçevesinde hesapladığı Kurumlar Vergisi ile kâr payı dağıtılması halinde dağıtılan tutar üzerinden sorumlu sıfatıyla ödeyeceği Gelir Vergisi Kesintisini davalıdan talep ve dava ettiği, danışmanlık sözleşmesinin ‘Sözleşme tahtında doğan her türlü vergiden Şirket (davalı) sorumlu olacaktır’ şeklindeki 7.madde hükmünün yalnızca Damga Vergisini kapsadığı, Kurumlar Vergisi ve Gelir Vergisini kapsamadığı, kurumlar vergisinin konusu, işletmenin kazancından elde ettiği gelir olduğu, uyuşmazlık konusu olan sözleşme kapsamında davacı şirket davalıdan kazanç elde ettiği ve bu kazanç sebebiyle vergi yükümlüsü olduğu, sözleşmenin 7.maddesi, davacının elde ettiği kazanç dolayısıyla ödemesi gerekli kurumlar vergisi ve gelir vergisini kapsamadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.