Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/9481 · K. 2019/2016

11. Ceza Dairesi         2016/9481 E.  ,  2019/2016 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte belge düzenlemek, defter ve belge gizlemek HÜKÜM : Mahkumiyet A) “Defter ve belgeleri gizlemek" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi: 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddine, ancak; Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Maliye Hazinesi lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "Katılan Maliye Hazinesinin, kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılan Maliye Hazinesine verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; B) “2009 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçundan kurulan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi: ... Boya ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortağı ve müdürü olan sanığın 2009 yılında sahte fatura düzelediğinin iddia edildiği davada; sanığın, “...2010 yılında Nurpa isimli boya şirketi ortaklık olarak kurmak istedik, muhasebeciye verdik, ortağım ... Selim Söylemez isimli bir kişi idi, benim şirkette imza yetkim vardı, şirketin ömrü kısa oldu, yaklaşık 1 yıl sonra şirketi kapattık, sahte belge düzenlemedik.” diyerek suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkudan uzak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için, 1- Düzenlenen faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının temini ile, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının saptanması halinde; a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması, 3- Sahte belge düzenleme suçunda suç tarihinin her bir yıl için, düzenlenen son fatura tarihi olduğundan; düzenlenen son fatura tarihinin tespit edilerek suç tarihinin belirlenmesi yerine, karar başlığında suç tarihinin “2009” olarak eksik gösterilmesi, 4- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.