Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/9512 · K. 2018/7513

11. Ceza Dairesi         2016/9512 E.  ,  2018/7513 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat Sanıklar hakkında katılanın bilgi ve rızası dışında onun adına sahte abonelik sözleşmeleri düzenleyerek üzerilerine atılı suçu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, iş yeri sahibi olan sanıkların suçlamaları kabul etmemesi, suça konu abonelik sözleşmeleri üzerindeki katılan adına atılı bulunan imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığına dair herhangi bir inceleme yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra ona ait olmadığının tespiti halinde, suça konu belgelerin sanıklara ait işyerinde düzenlenmesi ve elde edilen menfaatin GSM bayii işleten sanıklara ait olması nedeniyle suçların sübut bulduğu gözetilerek, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara ön ödeme önerisinde bulunması suretiyle hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.