Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/9908 · K. 2018/2586

11. Hukuk Dairesi         2016/9908 E.  ,  2018/2586 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.11.2015 tarih ve 2015/648-2015/537 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait iş gezisi ve tatil amacıyla hazırlanan eşyaların davalı kargo şirketine teslim edildiğini, eşyaların davalı kargo şirketi tarafından yapılan taşıma sırasında kaybedildiğini ileri sürerek, 4.000,00 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, göndericinin gönderinin içeriğinin ne olduğunu beyan etmek ve buna ilişkin belgeleri taşıyıcıya teslim etmekle mükellef olduğunu, bunları beyan etmemesi durumunda göndericinin, gönderinin içeriğini ispatla yükümlü olduğunu, müvekkili şirket tarafından davacının beyanları doğrultusunda kendisine kullanılmış giysilere verilebilecek en yüksek tazminat tutarının teklif edildiğini, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının iş gezisi ve tatil amacıyla kullanmak üzere kargoya verilen eşyalarının davalı kargo şirketi nezdinde kaybolduğu, tam hasar halinde taşıyıcının taşıma sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğunun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 882. maddesine göre sınırlı olduğu, davalı tarafça gönderinin teslim edilmemesinin davacının kişilik haklarının ihlali olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 454,56 TL'nin 30/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.