Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/10100 · K. 2018/4755

11. Ceza Dairesi         2017/10100 E.  ,  2018/4755 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; beraat Sanık hakkında 2009 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet Sanık ... hakkında Defter ve belgeleri gizlemek suçundan; beraat 2009 ve 2010 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; mahkumiyet Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 09.01.2012 tarih ve 2012/286 Soruşturma-2012/377 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında “2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve temyiz dışı sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından da kamu davası açıldığı halde mahkemece herhangi bir karar verilmediği görülmekle, zamanaşımı süresi de dikkate alınarak bu suçlar yönünden mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Sanık ... hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde; Farklı dönemlerde ... Metal Makina Döküm Plastik Maden San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanıklardan ...‘nın savunmasında; şirket işleriyle sanık ...‘ın ilgilendiğini, kendisinin şirketle fazla ilgisinin bulunmadığını, defter ve belgelerin ibrazı için kendisine herhangi bir tebligat yapılmadığını, sahte fatura kullanmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, 05.08.2010 tarihli isteme yazısının, dosya içerisinde aslı mevcut 17.08.2010 tarihli tebliğ alındısına göre işyeri adresinde bizzat sanığa tebliğ edildiğinin görüldüğü, sanık ...’ın ise 2009 yılı Mart ayında şirket hisselerini sanık ...’ya devrettiğini, bu tarihte müdürlükten de ayrıldığını, defter ve belgeleri ise muhafaza ettiğini, kendisinden talep edilmesi halinde ibraz edebileceğini, görev yaptığı dönemde sahte fatura kullanılmadığını bildirdiği, 02.07.2014 tarihli tutanak içeriğine göre şirketin 2006-2007 ve 2008 yılına ait birtakım defter ve belgelerinin şirket muhasebecisi ... tarafından mahkemeye ibraz edilmesine karşın, 05.08.2010 tarihli isteme yazısında şirkete ait 2006-2007-2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin inceleme için ibraz edilmesinin talep edildiği anlaşılmakla, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 1-Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, suça konu faturaların dosya içerisinde mevcut bulunmadığı ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin duruşmaya getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun‘un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; a)Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içerisine konulması, c)Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, d)Sanık ...‘ın şirket yetkilisi olduğu dönemde sahte fatura kullanılmadığını savunması nedeniyle, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; aa)Faturaları düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde yeniden karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, 3-Sanık ...‘nın üzerine atılı “Defter ve Belge İbraz Etmeme“ suçu yönünden; 213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, defter ve belgelerin ibraz edilmesi için iş yeri adresine çıkarılan tebligatın, 17.08.2010 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesi müdürlüğünden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespit varsa, buna ilişkin belgenin istenmesi, sanığın savunması doğrultusunda tebliğ işlemine ilişkin belgedeki imzanın sanığa aidiyetinin araştırılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 4-Kabule göre; a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, b)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, mahkumiyet hükümleri yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.