Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2017/10180 · K. 2018/947

14. Ceza Dairesi         2017/10180 E.  ,  2018/947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mağdure Edanur'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile mağdure Esma'ya yönelik aynı suçlardan beraatine İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mağdure Esma'nın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı ve vekilinin de mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdure Esma'nın davaya katılan, vekilinin de katılan ... vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdure Esma'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile mağdure Edanur'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure Esma vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Esma'ya yönelik müsnet suçlardan verilen beraat kararları ile mağdure Edanur'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure Edanur'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabule göre de; Dosya içeriğine göre suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğa, baroca görevlendirilen müdafii için belirlenen ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesindeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde yargılama giderlerine dahil edilerek tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.