Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/10241 · K. 2019/15656

15. Ceza Dairesi         2017/10241 E.  ,  2019/15656 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Sanıklar hakkında, ayrı ayrı; TCK’nın 158/1-f, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanıkların, iştirak halinde hareket etmek suretiyle, katılanı telefonla arayıp banka yetkilisi olduklarını söyleyerek katılana, kendisine ait kredi kartından 850 TL tutarında alışveriş yapıldığından haberdar olup olmadığını sorduğu, katılanın bu alışverişin bilgisi dışında yapıldığını söylemesi üzerine, kredi kartının iptal edileceği konusunda katılanı aldatıp kredi kartına ilişkin güvenlik numarası ve şifreyi kendisinden aldıkları, akabinde elde ettikleri kart bilgilerini kullanarak katılanın bilgisi dışında internet bankacılığı yoluyla söz konusu kredi kartından 8.100 TL’yi sanık ...’e ait kredi kartına eft yoluyla gönderdikleri ve aynı kredi kartından iki farklı gsm hattına 180 TL ve 95 TL tutarında kontör yüklemesi yaparak haksız yarar sağladıkları, sanıkların kullandığı kredi kartına gelen paranın ise, aynı tarihte sanık ...’e ait kredi kartı şifresi kullanılarak Şanlıurfa’da bulunan ... ve Kuyumculuk isimli işyerinde harcandığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; Sanık ...’in, kendisine ait suça konu kredi kartını kullanması için eniştesi olan diğer sanık ...’a verdiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, sanık ...’ın ise, sanık ...’ten aldığı kredi kartını 2012 yılının Ağustos ayında alacaklısı olan Hüseyin İnal isimli kişiye verdiğine ve yaklaşık iki ay boyunca kartın bu şahısta kaldığına yönelik beyanda bulunarak adı geçen kişinin T.C. kimlik numarasını bildirmiş olması karşısında, olay günü sanık ...’e ait kredi kartı kullanılarak harcamanın yapıldığı ... ve Kuyumculuk isimli firma tarafından düzenlenen fatura toplamı, suça konu 8.100 TL’lik eft işlemi ile aynı tutarda olduğu halde, söz konusu işyerinde yapılan harcama miktarının ise 8.025 TL olduğu ve suça karışan gsm hatlarının adına kayıtlı olduğu kişilerin bu hatların bilgileri dışında çıkarıldığına dair soruşturma aşamasındaki beyanları da dikkate alınarak, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; Hüseyin İnal isimli kişinin araştırılarak, tespit edilmesi halinde bu kişinin ve soruşturma aşamasında beyanı alınan ...A Car ve Kuyumculuk isimli işyeri sahibi ...’ın duruşmaya çağrılıp, sanık savunmaları da dikkate alınarak, tanık sıfatıyla ifadelerinin alınmasından sonra, suça karışan ..., ..., ... ve ... numaralı hatlara ilişkin abonelik sözleşmelerinin asılları ve bu hatların suç tarihine ilişkin sinyal bilgilerini içeren iletişim kayıtları getirtilerek, söz konusu hat sahipleri olan ..., ..., ..., ..., ... ile sanıkların karşılaştırmaya esas olabilecek imza ve el yazısı örneklerinin temin edilip, belge asıllarıyla birlikte gönderilmek suretiyle, uzman bilirkişi veya kurulundan aldırılacak raporla, abonelik sözleşmeleri üzerinde bulunan el yazıları ve imzaların kime ait olduklarının kesin olarak belirlenmesi, ...A Car ve Kuyumculuk isimli firma tarafından yapıldığı belirtilen 27/09/2012 tarihli faturaya konu altın satışının gerçek bir satış işlemi olup olmadığı ve söz konusu firmanın suç tarihi itibariyle gerçek bir ticari faaliyette bulunup bulunmadığı da araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.