Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/10347 · K. 2018/23554

9. Hukuk Dairesi         2017/10347 E.  ,  2018/23554 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2007 yılından beri depo elemanı olarak çalışmış olup 15/06/2012 tarihinde çıkışı verilerek işten çıkartıldığı,işyeri sahibinin davacıya hitaben küçük düşürücü ve sinirli bir tavırla adeta işyerinden kovduğunu,işverence yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla mesai ücret alacakları istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının devamsızlığının doğrulanmadığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı dava dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla mesai ücret alacakları talepleri için ayrıştırma yapmaksızın 5.000,00 TL. talep etmiştir. Öncelikle yargılama boyunca talepler bakımından ayrıştırmaya gidilmediği için talep edilen miktar alacaklara eşit dağıtılarak dava dilekçesi ile her kalem alacak için 1.250,00 TL. talep edildiği kabul edilmelidir. Davacı vekili ilerleyen aşamada davasını ıslah ederken bu defa sanki yıllık izin ve fazla mesai ücret alacağı talebi yokmuş gibi 5.906,67 TL. kıdem tazminatı ve 1.991,79 TL. ihbar tazminatı talep ettiği halde ıslah harcını 2.898,46 TL. için yatırmıştır. Bunu yaparken de arttırdığı 2.898,46 TL’nin ne kadarının kıdem tazminatı için ne kadarının ihbar tazminatı için olduğunu yine açıklamamıştır. Sonuç itibariyle davacı kıdem ve ihbar tazminatları talepleri bakımından toplamda 5.398,46 TL’lik arttırım yaptığı halde harcını 2.898,46 TL. olarak eksik yatırmıştır. YİBK’a göre bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından artık ıslah harcı eksikliğinin ikmaline de imkan kalmamıştır. Yukarıda da açıklandığı üzere 2.898,46 TL’lik arttırımın ne kadarının ihbar tazminatına ne kadarının kıdem tazminatına yönelik olduğu da açıklanmadığı için bu miktarda her iki kaleme eşit dağıtılmalı ve sonuç itibariyle davacının dava ve ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı için 2.699,23 TL. ihbar tazminatı içinde yine 2.699,23 TL. yıllık izin ve fazla mesai ücret alacağı için ayrı ayrı 1.250,00 TL. talep edildiği kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır. 3- Kabule göre de; yargılama giderlerinin harç hariç kısmen kabul/kısmen redde göre orantılanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.