Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/10474 · K. 2018/5335

3. Ceza Dairesi         2017/10474 E.  ,  2018/5335 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet, beraat Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında katılanlar... ve..'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin mağdur ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mağdur ...'nın Sakarya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/336 Esas, 2014/414 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada, 18.06.2013 tarihli celsede sadece sanık ...'den şikayetçi olduğunu, diğer sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirtmesi ve 03.11.2014 tarihli celsede de sadece sanık ... hakkındaki şikayetinin devam ettiğini belirtmesi karşısında; sanık ... yönünden katılan sıfatı bulunmayan mağdurun hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 3) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 4) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; a) Katılan ...'in aşamalarda çelişki beyanlarda bulunması, olayın akabinde alınan 04.04.2013 tarihli kolluk ifadesinde, sanıklar Hakkı ve Recep'in kendisine nacak ile vuramadıklarını, yüzündeki çiziklerin boğuşmadan meydana geldiğini belirtmesi, eşi olan ...'ın da 04.04.2013 tarihli kolluk ifadesinde, sanığın katılana balta ile vurma girişiminde bulunduğunu belirtmesi, ancak testislerine vurduğuna dair beyanının bulunmaması, ayrıca katılan hakkında düzenlenen Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.04.2013 tarih ve 70036 sayılı raporunda, sadece nazal bölgede burun kökünde ekimoz mevcut olduğunun belirtilmesi ve sanığın savunmasında, sarkıntılık ve cinsel istismar eylemleri nedeniyle katılanın, oğulları İsa ve İsmail tarafından darp edildiğini iddia etmesi ve UYAP'ta yapılan sorgulama neticesinde katılanın Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/265 Esas, 2014/239 Karar sayılı dosyasında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılandığı ve suç tarihinin 2013 yılı olduğu anlaşılmakla; katılanın oğulları olan İsa ve İsmail tanık sıfatıyla dinlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, b) Sanığın, katılanı hem duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, hem de yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.