Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/10492 · K. 2019/6783

15. Ceza Dairesi         2017/10492 E.  ,  2019/6783 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın ... Market isimli işyerinin manav bölümünde çalıştığı, olay tarihinde çalışanların marketten alışveriş yapmalarının yasak olmasına rağmen, marketten parasını ödemeden aldığı ürünleri kasiyere verdiği, kasiyerinde mağazada hizmetli olarak çalışan ...'a vererek dışarıya çıkarttığı, kamera kayıtlarından yapılan inceleme sonucu durumun tespit edildiği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevili ikrar yollu savunmaları, müştekinin anlatımları, cd izleme tutanağı ve dosya kapsamına göre; Sanığın savunmalarında; suç tarihi öncesinde ... Market’te müdür yardımcısı olarak görev yapan ... isimli kişiden izin almak ve bedelini ödemek suretiyle alışveriş yaptıklarını, kasiyer olarak görev yapan...’un da suç tarihinde müdür yardımcısı...’den izin aldığını kendisine söylediğini, suç işleme kastının bulunmadığını belirtmesi, mahkemece müdür yardımcısı olarak görev yapan ...’in konu ile ilgili beyanlarının alınmamış olması karşısında; Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suç tarihi ve öncesinde ...Market/...mağzasında müdür yardımcısı olarak görev yapan...’in açık kimlik ve adres bilgileri araştırılarak, bulunması halinde tanık sıfatıyla duruşmalara çağrılması, sanığın ya da kasiyer...’un olay günü ve öncesinde alışveriş yapmak üzere kendisinden izin alıp almadıkları, işyerinde sanığın yada başka bir çalışanın yapmış olduğu alışveriş bedelinin maaş veya başka ödentilerinden mahsup etme uygulamasının bulunup bulunmadığının sorulması, bu şekilde eksik delilin toplanmasından sonra; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün tesisi, Kabule göre de; 1- Mahkemece; “sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyeti nazara alınarak yasal koşullar oluşmadığından hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmiş olması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ait ilamı getirtilerek, ilama konu suçun uzlaştırma kapsamında kalan suç olup olmadığının belirlenmesi, uzlaştırma kapsamında kalan suç olduğunun tespiti halinde ise; akibetinin ne olduğunun araştırılması, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu, 2- Sanığın, hazırlık aşamasındaki savunmasında; çalıştığı marketten şampuan, bebek yağı, 2 adet ıslak mendil aldığını ifade etmesi, katılan ... Market vekilinin 15.04.2013 tarihli dilekçesinde ise; suç tarihindeki marketin açık miktarının 29.716, 36 TL. olduğunun bildirilmesi, mahkemece katılan marketin zarar miktarının net olarak saptanmamış olması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.04.2013 tarihli ve 2012/6-1524-2013/152 sayılı kararı da gözetilerek, yerel mahkemece sanığın aldığı iddia edilen ürünler nedeniyle oluşan zarar miktarının tespiti ile sanığa ödeyeceği yer ve ödemesi için makul bir süre verilmesi gerekirken, sanığın bu yöndeki talepleri dikkate alınmayarak TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen, etkin pişmanlık ve ceza miktarına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından faydalanma hakkının engellendiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 25 tam gün olarak tayin edilmesi; 4- Sanığın 06/12/2012 tarihli duruşmada, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen, sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.