Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/10648 · K. 2017/3948

22. Hukuk Dairesi         2017/10648 E.  ,  2017/3948 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 11.04.2016 tarihli ve 2015/4216 esas, 2016/10339 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Mahkemece, yazılı gerekçeyle bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararı, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda; her ne kadar mahkeme kararı yazılı gerekçeyle Dairemizin 11.04.2016 tarihli ilamıyla bozulmuş ise de, somut olayda, tanık beyanlarından işyerinde günlük ara dinlenme süresinin beşer ya da onar dakika sürecek şekilde bölünerek kullandırıldığı ve aralıklı kullandırılan ara dinlenme süresi içerisinde zaruri ihtiyaçların karşılanmasında dahi zorluk çekildiği anlaşılmaktadır. Bu halde, iş sözleşmesinin davacı tarafça feshi haklı sebebe dayandığından kıdem tazminatına hak kazanıldığı sabit olup, diğer fesih sebeplerinin incelenmesine ve araştırılmasına gerek kalmamıştır. Anılan sebeple, direnme kararının bozma gerekçesine göre uygun bulunmasıyla, Dairemizin 11.04.2016 tarihli ve 2015/4216 esas, 2016/10339 karar sayılı bozma ilamı ortadan kaldırılarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle; somut olayda, tanık beyanlarından işyerinde günlük ara dinlenme süresinin beşer ya da onar dakika sürecek şekilde bölünerek kullandırıldığının ve aralıklı kullandırılan ara dinlenme süresi içerisinde zaruri ihtiyaçların karşılanmasında dahi zorluk çekildiğinin anlaşıldığı, bu halde iş sözleşmesinin davacı tarafça feshinin haklı sebebe dayandığı, diğer fesih sebeplerinin incelenmesine ve araştırılmasına gerek kalmadığı kanaatine ulaşıldığından, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçeyle, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun ek geçici 2. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.