Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2017/10657 · K. 2019/1420

3. Hukuk Dairesi         2017/10657 E.  ,  2019/1420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalıların ...Acil Yardım ve Travmatoloji Hastanesinde görev yaptıkları dönemde 21.06.2010 tarihli inceleme raporuna göre, 2009 yılında sekiz ay (ocak, şubat, mart, mayıs, eylül, ekim, kasım, aralık), 2010 yılında iki ay (ocak ve şubat) boyunca döner sermaye ek ödemeleri tutarlarının mevzuata göre dağıtılabilecek en fazla tutarlardan daha fazla olması nedeni ile davalılara fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, belirtilen dönemlerde görev yapan gerçekleştirme görevlilerinin ise kamu zararına neden olduklarından tahsil edilmeyen tutarların fazla ödeme yapılan çalışanlarla birlikte sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.822,44 TL'nin sorumlulukları oranında davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Bir kısım davalılar, bu tür yapılan ödemelere af getirildiğini, kamu zararının bulunmadığını, fazla ödemeye ilişkin bedelin hangi yöntemle hesaplandığının belli olmadığını, uygulanan faizin ve vergi oranlarının açıkça belirtilmediğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamu zararının oluşmadığının belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; davalılara yersiz ödenen miktarın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili istemine ilişkindir. Borçlar Kanununun konuya ilişkin 61 vd. maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda mali müşavir bilirkişi; davaya konu inceleme raporunun ekinde bulunan ve dağıtılabilecek maksimum döner sermaye tutarının nasıl ve ne şekilde hesaplandığının açıklanmasının gerektiğini, çünkü rapor içerisinde yapılan hesaplamalar ve açıklamalar çerçevesinde ilgili kurumda görevli personele dağıtılan döner sermeye gelirinde mevzuata aykırı olmadığı ve ilgili hükümlere uyulduğunun belirlendiği böylece dağıtılan döner sermaye ek ödeme tutarından dolayı kamu zararının oluşmadığını belirttiği görülmüştür. Böylece, Hükme esas alınan mali müşavirin hazırladığı bilirkişi raporunda, mevcut bilgi ve belgelerden kamu zararının bulunmadığını ancak inceleme raporu hazırlayanların fazla ödeme yapıldığı sonucuna nasıl ulaştığının açıklanması gerektiğini belirtmesine rağmen mahkemece bu hususun araştırılmadığı ve raporun bu haliyle eksik olduğu anlaşılmakla, söz konusu eksiklik giderilmeden hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülmemiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda anılan maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak; davacı kurumdan gerekli bilgi, belge ve açıklamalar istenildikten sonra denetime ve hüküm kurmaya elverişli, bilimsel verilere uygun şekilde dava konusunda uzman emekli Sayıştay denetçisinden davacı tarafın önceki rapora itirazlarını da karşılayacak şekilde rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.