Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/10749 · K. 2018/5213

3. Ceza Dairesi         2017/10749 E.  ,  2018/5213 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; 1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanabilmesi için, mahkeme tarafından sanığa ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği'' ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin tebliğ edilerek, sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar olması sağlanıp, sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği, sanık ...'a duruşma gün ve saatini bildirir CMK'nin 195. maddesini içerir davetiyenin 14.02.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak UYAP kayıtları incelendiğinde sanığın 25.02.2015 tarihinde İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna girdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın ceza infaz kurumundan duruşmalara katılabilmesi için gerekli işlemler yerine getirilmeden, sanık ...'ın yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması, 2) Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3.maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılmasının öngörülmesine göre, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle, sanıklar hakkında fazla cezalar tayin edilmesi, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.