Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/10879 · K. 2019/13138

9. Hukuk Dairesi         2017/10879 E.  ,  2019/13138 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 18/11/2006 tarihinden 31/05/2011 tarihine kadar çalıştığını, çalışma saatlerinin hafta içi sabah 07.00 den akşam 18.00 e kadar, cumartesi günleri ise sabah 07.00'den öğlen 12.00'ye çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, 31/05/2011 tarihinde haksız olarak müvekkilinin iş akdinin davalı tarafça feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı SGK Başkanlığı vekili, kurumun temizlik işlerini her yıl ihale özel temizlik şirketlerine yaptırıldığını, 2007-2008 yılının bir kısmını ve 2009-2010 yılının diğer şirket olan ... Temizlik şirketi tarafından üstlenildiğini, davacının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı ve müvekkil kurum arasında hizmet akti olmadığından talep edilen alacaklardan kurumun sorumlu olmadığını, 2010 yılı çalışmalarından önceki taleplerin hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, mali taleplerle ilgili olarak davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şirket usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı tarafından davalı işyerine verilmiş 03/08/2009 ve 08/09/2010 tarihli iki ayrı dilekçe ve bu dilekçeye verilen işveren şerhlerinden davacının 04/08/2009-20/08/2009 ila 13/09/2010-28/09/2010 tarihleri arasında yıllık izin kullandığı anlaşılmakla yıllık izin ücreti hesabı yapılırken bu sürelerin mahsubu gerektiği halde davacının hiç izin kullanmadığını kabul eden bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır. 3- Davalı kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de ayrıca bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.