Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/10891 · K. 2019/13140

9. Hukuk Dairesi         2017/10891 E.  ,  2019/13140 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 12/12/2007-19/08/2013 tarihleri arasında ön muhasebe elemanı olarak resmi kayıtlardaki ücretle 125,00 TL yol ve 75,00 TL yemek sosyal haklarından faydalanarak tüm ulusal bayram genel tatil günleri dahil olmak üzere 08.00/21.00 saatleri arasında çalıştığını, hatta kışın 22.00'a kadar öğlen molası verilmeden arada 5 dakikalık atıştırmalara izin verilerek çalıştırıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, merkezden müvekkilinin çalışma saatlerini belirleyen maıllerin geldiğini, yıllık izinlerinin az kullandırıldığını, artan kısmın ücretinin de ödenmediğini, kıdem ve ihbar tazminatının eksik ödendiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının Mudanya showroomunda muhasebe elemanı olarak 13/12/2007-19/08/2013 tarihleri arasında çalıştığını, net maaşının yemek dahil 1.119,40 TL olduğunu, showroomun kapanması nedeniyle iş akdinin sona erdiğini, davacıya 8.673,45 TL kıdem tazminatı, 2.271,32 TL ihbar tazminatı, 2.380,97 TL fazla mesai, 518,40 TL yıllık izin ücreti ödemesinin banka hesabına göre yapıldığını, davacının müvekkili şirkette tüp servis elemanı olarak çalıştığını, servis elemanlarının 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, çalışmanın Cumartesi saat 13.00'da sona erdiğini, günde enaz 1-1,5 saat ara dinlenme yaptığını, servise çıktığında servisten dönüşünü de kendisinin belirlediğini ve istediği kadar dinlenme fırsatı bulduğunu, davacının haftada 45 saati aşan bir çalışma yapmadığını, Yargıtay uygulamalarının da davacının iddialarında sayıldığı şekilde bir çalışma olmayacağının belirtildiğini, davacının dini ve milli bayramlarda izinlerini kullandığını, toplam 15 gün yıllık izin kullandığını, bakiye yıllık izin süresinin ücretinin ödendiğini, davacının her gün fazla mesai yapmasının, tüm hafta tatillerinde, genel ve resmi tatillerde çalışmasının insan bünyesine ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı tarafından iş akdinin hitamında davacıya ihbar tazminatı ödemesi yapılmış, alınan hesap raporunda bu miktarın mahsubu yoluna gidilmiştir. Ancak davalı tarafından ödenen miktarın mahsubunun net tutar üzerinden yapıldığı anlaşılmakla mahsup işleminin ödenen ihbar tazminatı miktarının brüt tutarı üzerinden yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır. 3-Davacı fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebinde bulunmuş, bu alacakları tanıkla ispat yoluna gitmiştir. Ancak dinlenen davacı tanıklarının çalışma süreleri davacının tüm hizmet süresini kapsamadığı anlaşıldığından bu alacakların tanıkların kendi çalışma süreleri ile sınırlı olarak hesaplanması gerekirken davacının tüm hizmet dönemi için hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıdaki sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.