Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/10968 · K. 2020/976

11. Ceza Dairesi         2017/10968 E.  ,  2020/976 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 1) Sanıkların, iştirak iradesiyle katılanlar adına sahte imzalar atarak, katılanların ortağı bulunduğu Mavi Hat Havacılık ... Ltd. Şti.'nin 03.06.2011 tarih ve 1 nolu ortaklar kurulu kararını oluşturup notere tasdik ettirdikten sonra katılan ...’ın imzasını taklit ederek oluşturdukları dava dilekçesiyle Ticaret Mahkemesinde adı geçen şirketin malvarlığının tespiti davası açtıkları ve verilen kararı da aldıkları, bu suretle sanıkların iki kez resmi ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; suça konu ortaklar kurulu karar fotokopisi ve dava dilekçesi aslı üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesinde, imzaların katılanların eli mahsülü olmadığının, takliden atılmış olduğunun, sanıkların imzalarıyla aralarında fark bulunduğunun belirtilmesi; suç tarihinden önce katılan ... tarafından, şirketin idaresi için sanıklara verilmiş vekaletnamelerin bulunması; sanık ...’ın, ... Havacılık ... Ltd. Şti.'nin sahibi olduğunu, katılanların da yanında şoför olarak çalıştıklarını, ticari gayelerle ... Hat Havacılık ... Ltd. Şti.'ni katılanlar adına kurduğunu, katılanlardan şirket yönetimi için vekaletname aldığını, katılanların daha sonra bu vekaletnameyi iptal ettiklerini, bununla ilgili hukuk davası açtığını, her iki şirket hakkında devam eden hukuk davalarının bulunduğunu, verilen vekaletname uyarınca imzaları taklit etmeden her türlü işlemi zaten yapabileceğini, sahtecilik yapmasına gerek olmadığını savunması; sanık ...’in, verilen vekaletname uyarınca şirket adına her türlü borçlandırma işlemini yapabileceğini, sahtecilik yapmasını gerektiren bir durum olmadığını, sahte belge düzenlemediğini, şirketin malvarlığının tespiti için dava açmadığını belirtmesi ve ... Havacılık ... Ltd. Şti. ile Mavi Hat Havacılık ... Ltd. Şti. arasında hukuk davalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; öncelikle sahtecilik suçlarında, suçun maddi öğesi olan aldatıcılık niteliğinin takdirinin mahkemeye ait olduğu gözetilerek suça konu belgelerin duruşmada incelenmesi, özellikleri tutanağa geçirilerek aldatıcılık yeteneğinin olup olmadığının belirlenmesi; Ankara 4. Ticaret Mahkemesi’nin 2011/378 esas sayılı dosyasının açılmasını sağlayan suça konu dava dilekçesinin ne şekilde verildiğinin, dilekçe verildiği sırada kimlik tespiti yapılıp yapılmadığının, dava açılışı sırasında düzenlenen harçlandırma formu, alındı belgesi gibi belgelerin bulunup bulunmadığının, bunlar üzerinde imzaların olup olmadığının araştırılması, imza bulunması halinde aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; sanıklarla katılanlar arasında görülmekte olan ve dava konusunu ilgilendiren hukuk davalarına ilişkin dosyaların getirtilerek incelenmesi, bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; katılanlar ile sanıkların aralarındaki ilişkilerin niteliği ve daha önce katılanlar tarafından sanıklara verilen vekaletnameler de gözönüne alınarak, sanıkların bu vekaletnamelerde verilen yetkilerle suça konu belgeleri düzenleyip düzenleyemeyeceklerinin, eylemlerinin faydasız sahtecilik kapsamında kalıp kalmadığının, suça konu belgeleri düzenlemelerinde menfaatlerinin bulunup bulunmadığının ve zarar verme bilinç ve iradesiyle hareket edip etmediklerinin belirlenmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyetlerine hükmedilmesi, 2) Kabule göre de; a- Sanıkların eylemlerinin sübutu halinde, bir bütün olarak TCK'nin 204/1, 43. maddeleri gereğince resmi belgede zincirleme şekilde sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrı ayrı ikişer defa hem resmi belgede sahtecilik, hem özel belgede sahtecilik suçlarından hüküm kurulması, b- 03.06.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2012 olarak yanlış yazılması, c- TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.