Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/10978 · K. 2019/6417

11. Ceza Dairesi         2017/10978 E.  ,  2019/6417 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Sanıkların katılan ...'a ait olan ve boş olarak çalınan... şubesinden verilme, ... numaralı çeki sahte keşideci imzası ile tahsil amacıyla bankaya ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında suça konu çekin çalıntı olduğunu bilmediklerini söylemeleri, dosyanın incelenmesinde suça konu çekin ön yüz keşideci imzası ve yazılarının sanıklara ve keşideciye aidiyeti yönünden imza incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, ilgili banka şubesinden ve bankanın merkezinden suça konu çekin hangi aşamada çalındığının sorularak buna ilişkin evrakın getirtilmesi, çekin ön yüz yazı ve imzasının sanıklar ... ile ...'a ve çek karnesi sahibi ...'a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapılması, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nin 217/1. maddesi de dikkate alınıp, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, unsurlarının tam olup olmadığının ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi, 2- Kabule göre; a)Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulurken, TCK’nin “204/1” olan uygulama maddesinin, “203/1” şeklinde yanlış gösterilmesi, b)Suça konu çek fotokopisi üzerinde yapılan gözlemde keşide yerinin bulunmadığı, ibraz süresinden uzunca bir süre geçtikten sonra ibraz edilmiş olduğu, kambiyo vasfında olmadığı görülmekle, özel belge niteliğinde sayılması gerektiğinin gözetilmemesi, c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanık ...'ın ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.