Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/11124 · K. 2017/3319

9. Hukuk Dairesi         2017/11124 E.  ,  2017/3319 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 2005 yılından 16.07.2010 tarihine kadar dizayn mühendisi ve dizayn şefi olarak çalıştığı, çalıştığı süre boyunca fazla mesai yaptığını, hafta sonları da çalıştığını iddia ederek, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının işyerinde çalışma saatlerini tamamen kendisinin belirlediğini, bu nedenle fazla mesai ücreti talebinin haksız olduğunu, davacının aylık hak edişlerinin düzenli olarak banka maaş hesabına ödendiğini, dosyaya davacı tarafından sunulan personel devam kontrol sistemi kayıtlarının kanun dışı elde edildiğini, bu nedenle bu kayıtlara itibar edilmemesi gerektiği savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak sunulan bilirkişi raporlarında da 30/12/2013 tarihli kök rapordaki davalı tarafın sunmuş olduğu puantaj kayıtları giriş çıkış saatlerini göstermesi, davacı tarafın sunduğunda ise giriş çıkış saatlerinin yazmaması gözönüne alınarak giriş çıkış saatlerini içeren davalı tarafından sunulan puantaj kayıtlarına göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek fazla çalışma alacağına hükmedilmiş yine aynı nedenle davalı tarafından sunulan puantaj kayıtlarına göre belirlenen hafta tatili alacağına hükmedilmiş ve puantaj kayıtları nedeniyle hakkaniyet indirimi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 16.11.2015 tarihli ve 2014/18345 E. sayılı kararı ile “Fazla mesai yönünden davacı taraf davalı işyerinden aldığını belirttiği işe giriş çıkış elektronik kayıtlarına, davalı işveren ise kendi sunduğu kayıtlara dayanmıştır. Ancak bu personel devam takip sistemine ilişkin kayıtlar davacı imzasını taşımadığı gibi tanık anlatımlarına göre özellikle davalı tanığı anlatımından hafta içi saat 21.00 e kadar çalışıldığı ayrıca ayda 4 hafta tatilinde Cumartesi ve Pazar günü dahil en az 2 gün çalışıldığı anlaşılmaktadır. Sunulan kayıtlar çelişkili olduğuna göre, tanık anlatımları dikkate alınarak haftanın 5 iş günü 08.00-21.00 arası ve ayda 2 hafta 6 gün çalışma esasına göre haftalık çalışma saati ara dinlenme de dikkate alınarak belirlenmeli ve 45 saati aşan kısım fazla mesai olarak hesaplanmalıdır. Bu hesaplamada davacının ıslah dilekçesindeki taleple bağlılık kuralı dikkate alınarak sadece personel takip kayıt sistemi yani işe giriş çıkış kayıtlarının tutulduğu tarihler için hesaplama yoluna gidilmelidir. Mahkemece hatalı ve talep aşacak şekilde fazla mesai ücretinin hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır. Hafta tatili yönünden davacının kural olarak haftanın 5 günü ayda ise 2 hafta 6 iş günü çalıştığı anlaşıldığından, 7 gün çalışması bulunmadığından hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine kabulü de ayı bir bozma nedenidir.” gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma kararı gereğince davacının fazla çalışma ücret alacağının tanık beyanlarına göre ve personel kayıt sistemi kayıtlarının tutulduğu döneme hasren olmak üzere haftanın 5 iş günü 08.00-21.00 saatleri arası ve ayda 2 hafta 6 gün çalışma esasına hesaplanması gereklidir. Buna ve bozma ilamına uyulması yönünde ara kararı oluşturulmasına karşın karar gerekçesinde davalı tarafın sunduğu puantaj kayıtlarına göre yapılan 30.12.2013 tarihli hesaplama raporuna itibar edildiği açıklanmıştır. Ancak bu hesap raporunun dahi açıklanan gerekçenin aksine davacı tarafça sunulan kayıtlara dayandığı görülmüştür. Kaldı ki Mahkemece bozma ilamı sonrası alınan ve ilamda belirtilen çalışma usulüne göre hesap yapılan bilirkişi raporuna neden itibar edilmediği de gerekçelendirilmemiştir. Ayrıca, hüküm sonucuna aykırı olarak karar gerekçesinde hafta tatili alacağının kabul edildiği açıklanmış, böylelikle gerekçe ve hüküm çelişkisi oluşturulmuştur. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma kararının gereğinin ifa edilmediği ve gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulduğu için kararın bozulması gerekmiştir. İlk bozma kararı gereğince fazla çalışma alacağı hesabı tanık anlatımlarına göre yapılacağından takdiri indirim uygulanmasının gerekeceği ayrıca hükmedilecek fazla çalışma alacak miktarında davalının usulü kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği hususları da gözden kaçırılmamalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.