Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/11332 · K. 2018/5212

12. Ceza Dairesi         2017/11332 E.  ,  2018/5212 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1, 53/6, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle infaz aşamasında nazara alınabileceği değerlendirilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; Sanık tarafından temyiz dilekçesi ekinde dosyaya suretleri sunulan Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 14.11.2014 tarihli ve 230855 protokol numaralı hasta sevk formu, aynı hastane tarafından düzenlenen 28.11.2014 tarihli RS 20 çıkışta kullanılacak bilgi formu, sağlık kurulu raporunda “bipolar affektif bozukluk ve alkol kötüye kullanımı” teşhisine yer verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç tarihinde TCK'nın 32. maddesi gereğince işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya sanıkta davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunun yöntemince araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 1-TCK'nın 53/6. maddesinin yalnızca taksirli suçlardan mahkumiyet halinde uygulanabileceğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın tekerrüre esas alınan Çorum 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/767 E-2009/252 K sayılı ilamının kesin nitelikli adli para cezasını içermesi nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.