Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/11433 · K. 2018/10367

22. Hukuk Dairesi         2017/11433 E.  ,  2018/10367 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 08/08/2011 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, 15/08/2013 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, davalı şirketin ...'nın "acil Sağlık Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Hava Ambulans İhalesi" kapsamında iş aldığını, davacının da helikopter ambulansın bakım ve temizlik işini yapmak üzere görevlendirildiğini, bunun dışında başka işlerinde yaptırıldığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalının Cevabının Özeti: Davalı ... vekili, acil sağlık hizmet kapsamında kullanılmak üzere Hava Ambulans İhalesi'nin konusunun hava ambulansı kiralama işi olduğunu, davacının idare ile hiçbir hukuki ilişkinin olmadığını, sözleşmenin konusu kiralama işi olduğundan idare ile firmanın birlikte sorumlu olduğu bir hususun olmadığını, idareye husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir. Davalı şirketler vekili , davalı ortaklığın adi ortaklık olduğundan tüzel kişiliğe sahip olmadığını, dolayısıyla taraf ehliyetinin de olmadığını, davacının ortaklık bünyesinde 08/08/2011 tarihinde yardımcı hizmetli olarak göreve başladığını, 15/08/2013 tarihinde idare ile olan sözleşmenin sona ermesi ile birlikte, iş sözleşmesinin de sona erdiğini, tüm ücret alacaklarının ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, kanuni süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Dosya içeriğine göre, davacı yaptığı iş kapsamında iki kişi olarak çalıştıklarını , işe başladıktan itibaren ilk altı ay 08.00 - 20.00 arası 12 saat olarak , sonraki 1,5 yıl ise; kışın 16.00 - 08.30 arası 16,50 saat, yazın 17.00 - 08.30 arası 15,50 saat çalıştığını, bu çalışmanın bir gün yapılıp ertesi gün dinlenilerek döngü halinde devam ettiğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Yine davacının tanık olarak dinlendiği ...İş Mahkemesinin 2014/54 esas sayılı dosyasında '' davacıyla vardiya sistemi ile çalıştıklarını, birbirlerinden vardiya teslimi yaptıklarını, işe başladıktan sonra 6 ay süreyle günde 12 saat çalıştıklarını, 6 aydan sonraki 1.5 yıl da ise akşam 17.00 ile ertesi sabah 08.30 saatleri arasında çalışıldığını, bu dönemde davacıyla birer gün dönüşümlü olarak çalıştıklarını '' beyan ettiği görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep aşılarak davacının ilk ay bir hafta gündüz, bir hafta gece haftanın altı günü günlük 12 saat çalıştığı , ilk aydan sonraki dönemde ise haftanın 6 günü 20.30-8.30 arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Tanık beyanları ile davacı talebi birlikte değerlendirildiğinde davacının çalışmaya başladığı ilk altı ay haftanın altı günü günlük 12 saat çalıştığı , sonraki yıllarda ise dönüşümlü olarak bir gün çalışıp bir gün çalışmadığı kabul edilmeli ve bu sürelerden kanuni ara dinlenme süresi dışlanarak , davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklar gözetilerek hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 02.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.